تجزیه و تحلیل جریان نقدی تخفیف

در این فصل با تخفیف جریان نقدی ، چهار موضوع اصلی را پوشش خواهیم داد:

• نمای کلی با تخفیف جریان نقدی (DCF)
• جریان ازاد نقدینگی
• ارزش نهایی
• WACC (متوسط هزینه سرمایه)

نمای کلی با تخفیف جریان نقدی (DCF)

DCF چیست؟

DCF یک تکنیک ارزیابی مستقیم است که با پیش بینی جریان نقدی آینده خود و سپس با استفاده از روش خالص فعلی ارزش (NPV) برای ارزش گذاری آن جریان های نقدی ، یک شرکت را ارزیابی می کند. در تجزیه و تحلیل DCF ، جریان نقدی با استفاده از یک سری فرضیات در مورد نحوه عملکرد تجارت در آینده پیش بینی می شود و سپس پیش بینی می کند که چگونه این عملکرد تجاری به جریان نقدی که توسط تجارت ترجمه می شود - چیزی که سرمایه گذاران بیشتر از همه به آنها اهمیت می دهنددر باره.

NPV صرفاً یک تکنیک ریاضی برای ترجمه هر یک از این مبلغ پیش بینی شده جریان نقدی سالانه به مبالغ معادل امروز است به طوری که می توان جریان نقدی پیش بینی شده هر سال را در مبالغ قابل مقایسه با دلار فعلی خلاصه کرد.

چرا از DCF استفاده می کنیم؟

DCF باید در بسیاری موارد مورد استفاده قرار گیرد زیرا سعی در اندازه گیری ارزش ایجاد شده توسط یک تجارت مستقیم و دقیقاً دارد. بنابراین این روش نظری صحیح ترین روش در دسترس است: ارزش یک شرکت در نهایت از ارزش ذاتی جریان نقدی آینده خود به ذینفعان خود می رسد.

DCF احتمالاً گسترده ترین تکنیک ارزیابی است ، صرفاً به دلیل زیربنای نظری و توانایی استفاده از آن تقریباً در همه سناریوها. DCF توسط بانکداران سرمایه گذاری ، متخصصان مالی داخلی شرکت و متخصصان توسعه تجارت و دانشگاهیان استفاده می شود.

با این حال ، DCF مملو از خطرات احتمالی است. ارزیابی به دست آمده نسبت به تعداد زیادی از فرضیات/پیش بینی ها بسیار حساس است و بنابراین می تواند در طیف گسترده ای متفاوت باشد. اگر حتی یک فرض کلیدی به طور قابل توجهی خاموش باشد ، می تواند به یک ارزیابی متفاوت متفاوت منجر شود. این امر کاملاً ممکن است ، با توجه به اینکه DCF شامل پیش بینی رویدادهای آینده (پیش بینی) است ، و حتی بهترین پیش بینی کنندگان به طور کلی با مقداری از کار می روند. این منجر به مفهوم "زباله در = زباله" می شود - اگر فرضیات اشتباه انجام شود ، نتیجه اشتباه خواهد بود.

علاوه بر این ، DCF هیچ اطلاعاتی در مورد ارزیابی مربوط به بازار ، مانند ارزیابی شرکت های قابل مقایسه ، را به عنوان "بررسی عقل" در مورد خروجی های ارزیابی آن در نظر نمی گیرد. بنابراین ، DCF به طور کلی فقط باید در کنار سایر تکنیک های ارزیابی انجام شود ، مبادا یک فرض سوال برانگیز یا دو نتیجه به نتیجه ای منجر شود که از نظر آنچه نیروهای بازار نشان می دهند متفاوت باشد.

مزایا و مضرات DCF

• از لحاظ تئوریکی اگر تحلیلگر به فرضیات خود اطمینان داشته باشد
• به طور قابل توجهی تحت تأثیر شرایط موقت بازار یا عوامل غیر اقتصادی قرار نمی گیرد
• به خصوص هنگامی که اطلاعات محدود یا قابل مقایسه ای وجود داشته باشد بسیار مفید است

• ارزیابی به دست آمده نسبت به تعداد زیادی فرضیه/پیش بینی بسیار حساس است و بنابراین می تواند در طیف گسترده ای متفاوت باشد
• اغلب نسبت به برخی از تکنیک های ارزیابی دیگر بسیار زمان بسیار زیاد است
• پیش بینی عملکرد آینده را شامل می شود ، که بسیار دشوار است

به یاد داشته باشید C. V. S.

هنگام انجام تجزیه و تحلیل DCF ، یک لیست چک مفید از کارهایی که باید انجام شود دارای یک mnemonic است که به راحتی می توان به خاطر آورد: "C. V. S."

• C مالی تاریخی را تأیید کنید.
• v فرضیات کلیدی برای پیش بینی ها.
• S متغیرهای پیش بینی های رانندگی برای ساخت یک محدوده ارزیابی.

توجه داشته باشید که "C. V. S"مخفف تجزیه و تحلیل شرکتهای قابل مقایسه ، که در فصل قبل مورد بحث قرار گرفته است ، کمی متفاوت است (در آن مخفف ، "S" مخفف "انتخاب" است نه "حساسیت".)

فرضیات کلیدی و پیش بینی ها:

هنگام انجام تجزیه و تحلیل DCF ، باید یک سری فرضیات و پیش بینی ها انجام شود. در نهایت ، همه این ورودی ها به سه مؤلفه اصلی که نتیجه ارزیابی را از تجزیه و تحلیل DCF هدایت می کنند ، جوش می خورند.

• پیش بینی های جریان نقدی رایگان: پیش بینی میزان پول نقد تولید شده توسط عملیات تجاری یک شرکت پس از پرداخت هزینه های عملیاتی و هزینه های سرمایه.
• نرخ تخفیف: هزینه سرمایه (بدهی و حقوق صاحبان سهام) برای تجارت. این نرخ ، که مانند نرخ بهره در جریان های نقدی آینده عمل می کند ، برای تبدیل آنها به معادل های دلار فعلی استفاده می شود.
• ارزش ترمینال: ارزش یک تجارت در پایان دوره پیش بینی (معمولی برای تجزیه و تحلیل DCF یا یک دوره پیش بینی 5 ساله یا گاهی اوقات یک دوره پیش بینی 10 ساله است).

ارزیابی DCF تجارت به سادگی با مبلغ مبلغ جریان نقدی آزاد تخفیف پیش بینی شده ، به علاوه مقدار ارزش ترمینال تخفیف ، برابر است.

هیچ پاسخ دقیقی برای به دست آوردن پیش بینی جریان نقدی آزاد وجود ندارد. نکته اصلی این است که هنگام تهیه فرضیات مورد نیاز برای استخراج این پیش بینی ها ، کوشا باشید و در صورت عدم اطمینان ، از دستورالعمل های تکنیک ارزیابی برای هدایت تفکر خود استفاده کنید (برخی از نمونه های این مورد بعداً در فصل مورد بحث قرار می گیرد). با تغییر فرضیات ، افزایش یا کاهش ارزش گذاری از DCF بسیار آسان است ، به همین دلیل بسیار مهم است که هنگام مشخص کردن ورودی ها متفکر باشید.

نرخ تخفیف معمولاً به عنوان تابعی از بازار غالب (یا شناخته شده) مورد نیاز نرخ بازده بدهی و حقوق صاحبان سهام و همچنین شکاف بین بدهی و حقوق صاحبان سهام در ساختار سرمایه شرکت تعیین می شود. این نرخ های مورد نیاز بازده (یا نرخ تخفیف یا "هزینه های سرمایه") به طور کلی در یک نرخ تخفیف واحد برای جریان نقدی رایگان شرکت به عنوان یک کل مخلوط می شوند - این به عنوان متوسط هزینه سرمایه (WACC) شناخته می شودبشرما بعداً در این فصل به طور مفصل در مورد محاسبات WACC بحث خواهیم کرد.

ارزش ترمینال ارزش مشاغل است که از جریان نقدی ناشی از دوره پیش بینی سال به سال ناشی می شود. این به عنوان تابعی از جریان نقدی تولید شده در دوره پیش بینی نهایی ، به علاوه نرخ رشد دائمی فرض شده برای آن جریان های نقدی ، به علاوه نرخ تخفیف فرض شده (یا خروج از چندین) تعیین می شود. بیشتر در مورد محاسبه مقدار ترمینال بعداً در این فصل مورد بحث قرار می گیرد.

دو رویکرد مختلف DCF: جریانهای نقدی بدون نقص در مقابل

دو روش برای پیش بینی جریان نقدی آزاد یک شرکت (FCF) وجود دارد: به صورت بی نظیر یا بر اساس اهرم.

یک DCF اهرم FCF پس از هزینه بهره (بدهی) و درآمد بهره (CASH) در حالی که یک DCF بی نظیر FCF قبل از تأثیر بدهی و پول نقد پروژه می کند. بنابراین یک DCF اهرم تلاش می کند تا بخش سهام عدالت ساختار سرمایه یک شرکت را به طور مستقیم ارزیابی کند ، در حالی که یک تجزیه و تحلیل DCF بی نظیر سعی در ارزش گذاری شرکت به عنوان یک کل دارد. در پایان تجزیه و تحلیل DCF بی نظیر ، بدهی خالص و سایر مطالبات را می توان برای رسیدن به ارزش باقیمانده (حقوق صاحبان سهام) تجارت از بین برد.

یک DCF بی نظیر شامل مراحل زیر است:

• پروژه FCF برای هر سال ، قبل از تأثیر بدهی و پول نقد.
• تخفیف FCF با استفاده از میانگین هزینه وزنی سرمایه (WACC) ، که ترکیبی از بازده مورد نیاز در بدهی و اجزای عدالت ساختار سرمایه است.
• مقدار به دست آمده ارزش سازمانی تجارت است.

با مقایسه ، یک DCF اهرمی شامل مراحل زیر است:

• پروژه FCF پس از هزینه بهره (به بدهی) و درآمد بهره (از پول نقد).
• تخفیف FCF با استفاده از هزینه سهام (نرخ بازده مورد نیاز سهام).
• ارزش به دست آمده ارزش عدالت (ارزش بازار) تجارت است.

چرا از جریان پول نقد آزاد و بدون نقص (UFCF) در مقابل جریان نقدی آزاد (LFCF) استفاده می کنید؟

UFCF یک هنجار صنعت است ، زیرا امکان مقایسه سیب به سیب از جریان نقدی تولید شده توسط شرکت های مختلف را فراهم می کند. تجزیه و تحلیل UFCF همچنین به تحلیلگر امکان آزمایش ساختارهای مختلف سرمایه را برای تعیین چگونگی تأثیر آنها بر ارزش یک شرکت می دهد. در مقابل ، در تجزیه و تحلیل LFCF ، ساختار سرمایه در محاسبه جریان نقدی شرکت در نظر گرفته می شود. این بدان معنی است که در صورت فرض ساختار سرمایه متفاوت ، تجزیه و تحلیل LFCF باید دوباره اجرا شود.

در واقع ، UFCF به تحلیلگر اجازه می دهد تا جریان نقدی تولید شده توسط تجارت را از ساختار مالکیت و بدهی های تجارت جدا کند. در یک UFCF ، جریان نقدی تجارت صرف نظر از ساختار سرمایه انتخاب شده در تجزیه و تحلیل UFCF پیش بینی می شود. ساختار دقیق سرمایه تا زمانی که میانگین وزن سرمایه (WACC) مشخص نشود ، در نظر گرفته نمی شود.

کدام یک از MO حساس به یک مدل DCF است: جریان نقدی رایگان یا نرخ تخفیف؟

FCF (و مقدار ترمینال ، که از FCF به عنوان ورودی استفاده می کند) حساس تر هستند. مراقب باشید ، بنابراین ، هنگام تهیه فرضیات پیش بینی جریان پول نقد ، زیرا یک "ترفند کوچک" ممکن است منجر به تغییر ارزش بزرگ شود. تحلیلگر باید چندین سناریو فرض معقول را آزمایش کند تا دامنه ارزیابی معقول را بدست آورد. در پیش بینی های FCF ، بهترین موارد برای آزمایش شامل رشد فروش و حاشیه های فرض شده (حاشیه ناخالص ، حاشیه عملیاتی/EBIT ، حاشیه EBITDA و حاشیه درآمد خالص) است. همچنین ، تجزیه و تحلیل حساسیت باید بر روی نرخ تخفیف (WACC) استفاده شود.

مشکلات DCF

هنگام ساختن یک مدل DCF از این مشکلات رایج خودداری کنید:

• فرضیات مهم مبتنی بر تحقیقات ناکافی.
• فقدان پاورقی و جزئیات مربوط به مستند کردن روند تفکر (و روند تحقیق) در مورد فرضیات انتخاب شده.
• استفاده از یک رویکرد نادرست برای به دست آوردن هزینه های سرمایه برای بدهی و/یا حقوق صاحبان سهام (و/یا WACC).

مراحل DCF

1. جریان نقدی رایگان شرکت را پروژه کنید: به طور معمول ، FCF هدف در آینده 5 تا 10 سال پیش بینی می شود. هرچه این تعداد بیشتر پیش بینی شود ، دید کمتر پیش بینی کننده خواهد بود (به عبارت دیگر ، دوره های پیش بینی بعدی به طور معمول مشمول بیشترین خطای تخمین خواهد بود).
2. مقدار ترمینال شرکت را تعیین کنید: مقدار ترمینال با استفاده از یکی از دو روش محاسبه می شود: روش چندگانه ترمینال یا روش دائمی.(توجه داشته باشید که در صورت استفاده از روش دائمی ، نرخ تخفیف از مرحله زیر مورد نیاز خواهد بود.)
3. تعیین نرخ تخفیف شرکت: برای تعیین نرخ تخفیف برای کلیه جریان های نقدی آینده ، میانگین هزینه سرمایه شرکت (WACC) را محاسبه کنید.
4. از ارزش فعلی خالص استفاده کنید: FCF و ارزش ترمینال پیش بینی شده را به سال O (یعنی به امروز) تخفیف دهید و این ارقام را برای تعیین ارزش شرکت شرکت جمع کنید.
5. تنظیمات را انجام دهید: در صورت استفاده از یک رویکرد جریان نقدی آزاد بدون نقص (UFCF) ، کم کردن بدهی خالص و سایر تنظیمات از ارزش شرکت برای به دست آوردن ارزش بازار شرکت.

در اینجا یک نمایش گرافیکی از این مراحل DCF آورده شده است:

منابع اطلاعات DCF

به منظور پیش بینی جریان نقدی آینده یک شرکت به خوبی ، تحلیلگر باید تا آنجا که ممکن است اطلاعات شناخته شده در مورد شرکت (و چندین معیار بازار) را در نظر بگیرد. منابع زیر می توانند به ارائه اطلاعات مورد نیاز برای تولید تجزیه و تحلیل DCF با کیفیت بالا کمک کنند:

• • نتایج مالی تاریخی:
    • SEC (http://www. sec. gov/) دارای گزارش های سالانه شرکت (10-K) ، گزارش های سه ماهه (10-Q) و دفترچه های سرمایه گذاری (در صورت وجود) است.
    • • هزینه بدهی:
        • برای محاسبه هزینه بدهی پیش از مالیات شرکت از میانگین وزنی نرخ بهره بدهی در ساختار سرمایه یک شرکت استفاده کنید.
        • این اطلاعات تقریباً همیشه برای هر ابزار بدهی در گزارش های سالانه یک شرکت (10-K) و گزارش های سه ماهه (10-Q) در دسترس است.
        • • هزینه عدالت:
            • نرخ بدون خطر:
              • نرخ عاری از ریسک در تعیین هزینه سهام مورد نیاز است و به عنوان تابعی از نرخ اوراق قرضه خزانه داری فعلی تخمین زده می شود (با فرض اینکه جریان نقدی شرکت از نظر دلار آمریکا پیش بینی می شود). نرخ معیار مورد استفاده به طور کلی از اوراق قرضه 10 ساله است.
              • وزارت خزانه داری (http://www. treasury. gov/) نرخ اوراق بهادار خزانه داری ایالات متحده را بطور روزانه منتشر می کند.
              • برای شرکت های اروپایی ، از اوراق قرضه دولتی با ارزش یورو استفاده کنید.
              • بتا اندازه گیری رابطه بین تغییرات در قیمت اوراق بهادار یک شرکت و تغییر در ارزش یک معیار کلی بازار ، مانند شاخص S& P 500 است.
              • Bloomberg ، Factset ، Google Finance و IQ سرمایه همه ارقام بتا تاریخی و تخمین زده شده را برای سهام جداگانه منتشر می کنند. اگر بتا منتشر نشود ، می توان با استفاده از رگرسیون خطی ساده تخمین زد.
              • حق بیمه ریسک بازار معیاری از میزانی است که سرمایه گذاران انتظار دارند به جای سرمایه گذاری های بدون ریسک و با نرخ ثابت (مانند اوراق قرضه دولتی) بابت مالکیت اوراق بهادار دارای ریسک ریسک جبران شود. با استفاده از مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه ای محاسبه می شود، که فرض می کند تنها منبع ریسکی که تقاضای جبران می کند، ریسک کلی بازار (که توسط بتا اندازه گیری می شود) به جای ریسک خاص (یا مختص سهام) است. این مدل معمولاً برای تعیین هزینه حقوق صاحبان سهام برای یک شرکت استفاده می شود.
              • تخمین های حق بیمه ریسک بازار از Moingstar در دسترس است، و همچنین می تواند با استفاده از بازده تاریخی سرمایه گذاری های اوراق قرضه دولتی در مقابل سرمایه گذاری های کلی بازار سهام برآورد شود.
              • پیش بینی های مالی:
                • برآوردهای مدیریت می تواند نقطه شروع مفیدی برای تعیین عملکرد مورد انتظار شرکت و پیش بینی جریان نقدی باشد. با این حال، به خاطر داشته باشید که این پیش بینی ها اغلب در سمت خوش بینانه هستند.
                • تخمین های تحقیقاتی طرف فروش نیز می توانند بینش مفیدی در مورد مسیر عملکرد مورد انتظار شرکت ارائه دهند. با این حال، مجدداً به خاطر داشته باشید که تحلیلگران طرف فروش اغلب انگیزه ای برای خوش بین بودن در پیش بینی عملکرد مورد انتظار یک شرکت دارند.
                • برآوردهای داخلی (از بانک سرمایه گذاری که برای آن کار می کنید) می تواند مفیدترین منبع اطلاعاتی برای پیش بینی جریان نقدی مورد انتظار شرکت باشد - به ویژه اگر این برآوردها به عنوان بخشی از یک مشارکت مشاوره ای در سمت فروش استفاده نشده باشند (که هدف آن تحلیل است. حداقل تا حدی، حمایت از قیمت فروش بالاتر برای مشتری خواهد بود). اگر از برآوردهای داخلی استفاده می کنید، حتماً یادداشت کنید که چگونه و برای چه هدفی ایجاد شده اند.

                جریان نقدی رایگان (FCF)

                در پیش بینی جریان نقدی رایگان برای یک تجارت، "C. V. S" را به خاطر بسپارید. و آن Garbage In = Garbage Out:

                • C مالی تاریخی را تأیید کنید.
                • v فرضیات کلیدی برای پیش بینی ها.
                • S متغیرهای پیش بینی های رانندگی برای ساخت یک محدوده ارزیابی.

                برای محاسبه پیش بینی جریان نقدی رایگان، ابتدا باید نتایج مالی تاریخی را جمع آوری کنید.

                ورودی های کلیدی جریان نقدی رایگان (FCF)

                جریان نقدی آزاد (FCF) با در نظر گرفتن درآمد عملیاتی (EBIT) برای یک کسب و کار، منهای مالیات آن، به اضافه استهلاک و استهلاک، منهای تغییر در سرمایه در گردش عملیاتی، و منهای مخارج سرمایه ای شرکت برای سال محاسبه می شود. این نشان دهنده دقیق تر وجه نقدی است که یک شرکت تولید می کند نسبت به درآمد خالص خالص:

                

                پیش بینی جریان نقدی رایگان (FCF)

                مفروضات کلیدی در پیش بینی عملکرد تجاری

                FCF پیش بینی شده در سالهای نزدیکتر (سال 1 ، سال 2 و غیره) بیشترین تأثیر را در ارزیابی DCF یک شرکت خواهد داشت. خبر خوب این است که این ارقام جریان نقدی کمترین مشکل برای پروژه است ، زیرا هرچه ما به یک رویداد نزدیکتر می شویم ، دید بیشتری در مورد آن رویداد داریم.(البته خبر بد این است که هرگونه خطایی در طرح ریزی این ارقام تأثیر زیادی در خروجی تجزیه و تحلیل خواهد داشت.)

                FCF با ارائه موارد خط بیانیه درآمد (و اغلب ترازنامه) برای یک شرکت ، خط به خط مشتق می شود. در نتیجه ، نتایج FCF نسبت به انواع فرضیات در مورد عملکردهای آینده تجارت شرکت ، از جمله موارد زیر حساس است:

                • موارد بیانیه درآمد:
                  • رشد درآمد (فروش) رشد: پیش بینی های رشد در سال بیش از این رایج ترین مکانیسم است ، اما هرچه دانه بندی بیشتر مورد استفاده قرار گیرد ، بهتر می شود. به عنوان مثال ، قادر به پیش بینی رشد و قیمت گذاری واحد در هر واحد بهتر از یک پیش بینی رشد ساده در سال برای سال برای تعداد فروش به طور کلی است.
                  • حاشیه ها: حاشیه ناخالص پروژه و حاشیه عملیاتی (EBIT) بر اساس الگوهای تاریخی. ورودی هایی مانند هزینه کالا را در حاشیه ناخالص و هزینه های SG & A (فروش ، عمومی و اداری) برای حاشیه عملیاتی در نظر بگیرید.
                  • مخارج سرمایه (CAPEX): هر دو Capex گسترش و Capex را در نظر بگیرید. این تفاوت هزینه های شرکت مرتبط با خرید دارایی های ثابت جدید را برای تسهیل رشد در تجارت (گسترش CAPEX) از هزینه های شرکت مرتبط با افزودن به/حفظ ارزش دارایی های موجود مورد نیاز برای خدمات به مشاغل موجود (CAPEX نگهداری) مشخص می کند. متأسفانه ، این تجزیه به طور کلی در گزارش های مالی یک شرکت در دسترس نیست.
                  • تغییر در سرمایه در گردش عملیاتی (OWC): سرمایه در گردش عملیاتی برابر با دارایی های فعلی منهای بدهی های جاری است ، به استثنای نقدی ، کالاهای نقدی مانند (مانند اوراق بهادار قابل فروش و اوراق بهادار موجود برای فروش) و بدهی. این را می توان با ترکیب موارد خط مربوط از ترازنامه یافت. از الگوهای تاریخی و عقل سلیم برای ارزیابی این مورد خط استفاده کنید - بیشتر موارد OWC توسط فروش شرکت هدایت می شود. بنابراین ، رشد در این موارد حداقل باید تا حدی تابعی از رشد فروش باشد.

                  به یاد داشته باشید "C. V. S"هنگام طرح همه این موارد. فرضیات هدایت این پیش بینی ها برای اعتبار خروجی بسیار مهم است.

                  • C مالی تاریخی را تأیید کنید.
                  • v فرضیات کلیدی برای پیش بینی ها.
                  • S متغیرهای پیش بینی های رانندگی برای ساخت یک محدوده ارزیابی.

                  عملکرد عملکرد تجاری

                  همانطور که گفته شد ، ما ابتدا بیانیه درآمد شرکت را طرح می کنیم. در زیر ، ما شما را از طریق یک مثال ساده از نحوه انجام این کار طی خواهیم کرد.

                  • درآمد: برای سادگی ، درآمد در مثال ما با نرخ رشد سالانه 10 ٪ پیش بینی می شود ، که مطابق با نرخ رشد تاریخی شرکت فرضی است. به منظور افزایش دقت برای این فرض ، به یاد داشته باشید که پیش بینی های مدیریت ، پیش بینی های سمت فروش و تخمین های داخلی را مطالعه کنید. همچنین به یاد داشته باشید که دانه بندی بیشتر ، در صورت امکان ، بهتر است.
                  • هزینه کالاهای فروخته شده (COGS): با افزایش درآمد ، ما با کاهش COGS به عنوان درصدی از درآمد به دلیل مفهوم اقتصاد مقیاس در شرکت ، حاشیه سود ناخالص را افزایش دادیم (با رشد شرکت باید حداقل برخی از استفاده های بهبود یافته را تجربه کندتجهیزات و منابع انسانی موجود ، افزایش قدرت خرید ، افزایش قدرت قیمت گذاری و غیره). همچنین توجه داشته باشید که برای اهداف این مثال ساده ، ما استهلاک از COGS را حذف می کنیم. در بسیاری از موارد ، ما آن را درج می کنیم و بعداً آن را پس می گیریم.
                  • فروش ، عمومی و اداری (SG& A): در این مثال به عنوان درصد درآمد (14. 5 ٪) ثابت نگه داشته می شود ، زیرا این شرکت برای افزایش رشد فروش نیاز به افزایش تبلیغات و سربار دارد. در برخی موارد ، بخشی از SG& A را می توان ثابت دانست (مانند هزینه های دفتر مرکزی شرکت) ، که ممکن است منجر به کاهش هزینه های SG& A به عنوان درصدی از فروش با افزایش شرکت شود.
                  • EBITDA: این یک نتیجه مستقیم از فرضیات درآمد و هزینه ما است. اگر استهلاک را در هزینه ها درج کرده بودیم ، برای رسیدن به EBITDA باید آن را به درآمد عملیاتی (EBIT) اضافه کنیم.

                  

                  استهلاک و هزینه های سرمایه

                  استهلاک یک هزینه غیر نقدی است ، به این معنی که شرکت های استهلاک به عنوان هزینه ای در صورت درآمد برای اهداف GAAP (به طور کلی اصول حسابداری پذیرفته شده) اما در واقعیت ، هیچ پول نقدی در واقع هزینه نشده است. این هزینه هزینه های سرمایه ساخته شده در سالهای قبل است. بنابراین ، برای محاسبه "جریان پول نقد" واقعی ، این باید این را اضافه کند. به همین ترتیب ، Capex باید از بین برود ، زیرا در صورت درآمد ظاهر نمی شود ، اما این یک هزینه واقعی پول نقد است.

                  لازم به ذکر است که استهلاک به همان روش استهلاک عمل می کند ، اما برای هزینه دارایی های غیر ثابت به جای دارایی های ثابت استفاده می شود. نمونه ای از این می تواند استهلاک بر ارزش ثبت اختراع خریداری شده هنگام دستیابی به شرکتی که متعلق به آن است.

                  ایجاد جریان پول نقد آزاد بی نظیر

                  مرحله بعدی این است که پیش بینی های عملکرد تجاری ما و محاسبه FCF بدون سر و صدا (UFCF) در هر سال:

                  • EBIT تنظیم شده توسط مالیات: D& A برای محاسبه سود عملیاتی پس از مالیات (AKA EBIT) باید از EBITDA خارج شود. D& A هزینه ای برای اهداف مالیاتی است. بنابراین ، ابتدا برای محاسبه مالیات باید D& A را در این مدل کم کنیم و سپس پس از مالیات آن را اضافه کنیم. در این حالت ، 5. 1 ٪ از فروش پیش بینی می شود.
                  • نرخ مالیات: از دوازده ماه گذشته استفاده کنید (LTM ، همچنین به عنوان دوازده ماه یا TTM) نرخ مالیات را به منظور طرح نرخ مالیات در آینده استفاده کنید. در این حالت 35 ٪ استفاده می شود.
                  • استهلاک و استهلاک (D& A): D& A در ابتدا برای محاسبه مالیات انجام شد اما پس از آن اضافه شد ، زیرا این یک هزینه غیر نقدی است. مخارج سرمایه (CAPEX): تفریق می شود ، زیرا این نشان دهنده پول نقد مورد نیاز برای تأمین بودجه دارایی های جدید و موجود است. این در بیانیه درآمد هزینه نمی شود ، زیرا از این دارایی های خریداری شده برای حمایت از عملیات در سالهای آینده برای تجارت استفاده می شود (و بنابراین به تدریج در آن سالها از طریق استهلاک هزینه می شود). توجه داشته باشید که خالص تورم ، CAPEX و استهلاک باید با گذشت زمان همگرا شوند ، مشروط بر اینکه شرکت به سرعت در حال رشد نباشد.
                  • تغییر در سرمایه در گردش عملیاتی (OWC): این کمرنگ می شود ، زیرا این نشان دهنده سرمایه گذاری در دارایی های عملیاتی خالص کوتاه مدت مورد نیاز برای تأمین بودجه رشد درآمد است. این رقم نشان دهنده تغییر سالانه در دارایی های فعلی منهای بدهی های جاری در ترازنامه ، به استثنای نقدی ، موارد نقدی مانند و بدهی است.

                  اکنون می توانیم فرمول را اعمال کنیم:

                  

                  تخفیف ارقام UFCF

                  اکنون ما در هر یک از سالهای آینده جریان های نقدی رایگان بدون سرنشین (UFCF) را پیش بینی کرده ایم. با این حال ، برای ارزش گذاری شرکت ، ما باید آن جریان های نقدی را به دلار معادل فعلی (امروز) تخفیف دهیم. اینجاست که مقدار خالص فعلی (NPV) وارد می شود.

                  فرمول محاسبه مقدار فعلی (PV) به شرح زیر است:

                  

                  در این فرمول ، PV برابر با FCF در هر سال (سال 1 ، سال 2 ، سال 3 و غیره) است که بر اساس یک عامل تخفیف تقسیم می شود. در هر حالت ، ضریب تخفیف 1 + نرخ تخفیف (R) است که به قدرت N منتقل می شود ، جایی که N تعداد سالهایی است که جریان پول در حال وقوع است (مشابه ترکیب نرخ بهره سالانه).

                  ما در مورد تعیین نرخ تخفیف ، R ، در بخش WACC این فصل به جزئیات بیشتری خواهیم پرداخت.

                  تفاوت بین ارزش فعلی و ارزش فعلی خالص صرفاً شامل هرگونه جریان نقدی است که ممکن است در سناریو رخ دهد. از آنجا که تجزیه و تحلیل DCF فقط ورود پول نقد از عملیات یک شرکت را شامل می شود ، ارزش فعلی و ارزش فعلی خالص معادل است.

                  

                  ارزش نهایی

                  مقدار ترمینال ارزش جریان نقدی پس از دوره پیش بینی را نشان می دهد. پیش بینی ها فقط در DCF (یعنی 5 یا 10 سال) تا کنون بیرون می روند ، بنابراین این مکانیسم برای برآورد ارزش آینده جریان نقدی تجارت پس از آن دوره پیش بینی است.

                  ارزش ترمینال بر اساس جریان نقدی تجارت در یک محیط عادی است. این بدان معنی است که باید تجارت را پس از دوره پیش بینی فرض کرد تا با نرخی مناسب برای یک تجارت از نوع خود در پایان دوره پیش بینی ، و/یا در چند برابر ارزش داشته باشدهمسالان آن (به فصل تجزیه و تحلیل شرکتهای قابل مقایسه در اوایل این دوره آموزشی مراجعه کنید).

                  محاسبه مقدار ترمینال

                  دو روش اصلی برای محاسبه ارزش ترمینال یک شرکت وجود دارد:

                  1. روش چندگانه ترمینال: همچنین به عنوان روش خروج چندگانه گفته می شود ، این تکنیک از یک متریک مالی (مانند EBITDA) برای هدایت ارزیابی یک تجارت استفاده می کند. این چند برابر می تواند با استفاده از چند برابر در بین شرکت های قابل مقایسه حاصل شود.
                  2. روش دائمی: فرض کنید که جریان نقدی آزاد تجارت با یک نرخ معین به طور دائمی رشد می کند. روش دائمی از فرمول گوردون استفاده می کند: مقدار ترمینال = FCF_n× (1 + گرم) ÷ (R - G) ، جایی که R نرخ تخفیف (در بخش بعدی در مورد WACC مورد بحث قرار می گیرد) و G نرخ رشد سالانه فرض شده برای FCF شرکت است. این به زودی با یک مثال نشان داده می شود.

                  به عنوان یک بررسی عقل ، می توانید از روش ترمینال برای بازگرداندن نرخ رشد فرضی برای تجارت استفاده کنید ، که باید مشابه نرخ رشد مورد استفاده در روش دائمی باشد. نمونه هایی از این محاسبه بعداً در این بخش مورد بحث قرار گرفته است.

                  با استفاده از روش چند ترمینال

                  ادامه با مثال DCF ما از قبل ، ما دو مرحله مورد نیاز برای اعمال روش چندگانه ترمینال را نشان خواهیم داد:

                  1. دامنه چندگانه EBITDA معقول را شناسایی کنید. برای این تمرین ، ما فرض می کنیم طیف وسیعی از 6. 0x-8. 0x EV/EBITDA. ما 6. 0x تا 8. 0x را بر اساس محدوده معاملات تاریخی برای این شرکت به همراه شرکت های قابل مقایسه در صنعت انتخاب کردیم.
                  2. تا پایان دوره تخمین EBITDA ، دامنه چندگانه EV/EBITDA را ضرب کنید. نتیجه برابر با ارزش شرکت شرکت از پایان دوره پیش بینی است.

                  سال 6 EBITDA = 13،367 $ EV/EBITDA محدوده چندگانه = 6. 0x - 8. 0x مقدار ترمینال = 13،367 $ [6 . 0x - 8. 0x] = 80،203 دلار - 106،938 $

                  

                  در اینجا چند مورد مهم برای استفاده از روش چندگانه ترمینال آورده شده است:

                  • اطمینان حاصل کنید که سال ترمینال یک سال "عادی" است. سالهایی را که تحت تأثیر عوامل چرخه ای یا عوامل اقتصادی قرار دارند ، مستثنی کنید.
                  • نرخ رشد که چندگانه EBITDA دلالت دارد باید با فرضیات بلند مدت هماهنگ باشد.
                  • حتماً در سال ترمینال از نرخ مالیات "عادی" استفاده کنید. با ضررهای قبلی ، موارد یک بار و تغییر در ترکیب بین المللی می توان نرخ مالیات را کاهش داد.

                  با استفاده از روش دائمی

                  روش دائمی از این فرض استفاده می کند که جریان های نقدی آزاد با سرعت ثابت در دائمی در مدت زمان معین رشد می کنند. شما باید هنگام برآورد نرخ رشد در دائمی از یک رویکرد محافظه کارانه استفاده کنید. تحلیلگران به طور معمول از نرخ رشد بلند مدت مانند رشد تولید ناخالص داخلی (یا شاید چیزی کمی بالاتر) استفاده می کنند ، زیرا شرکت ها به طور معمول نمی توانند نرخ رشد FCF دو رقمی را برای همیشه ثبت کنند.

                  در اینجا دو مرحله مورد نیاز برای استفاده از روش دائمی وجود دارد:

                  1. بسته به پویایی صنعت و شرکت ، نرخ رشد FCF طولانی مدت معقول را برای استفاده در دائمی ، چنین تولید ناخالص داخلی یا چیزی کمی بالاتر مشخص کنید.
                  2. مقدار ترمینال را با گرفتن FCF از آخرین زمان پیش بینی سال (1 + نرخ رشد دائمی) محاسبه کنید. این رقم را با تفاوت بین نرخ تخفیف (R) و نرخ رشد دائمی فرض شده (G) تقسیم کنید.
                  • FCF_n= آخرین دوره پیش بینی جریان نقدی آزاد (جریان نقدی آزاد ترمینال)
                  • G = نرخ رشد همیشگی
                  • r = نرخ تخفیف ، a. k. a. متوسط هزینه متوسط سرمایه (WACC ، که در بخش بعدی این دوره آموزشی پوشش داده شده است)

                  اگر فرض کنیم WACC = 11 ٪ و نرخ رشد طولانی مدت مناسب 1 ٪ است ، ما دریافت می کنیم:

                  

                  این یک نرخ رشد بلند مدت بسیار محافظه کارانه است و البته نرخ رشد فرض بالاتر منجر به مقدار ارزش ترمینال بالاتر خواهد شد.

                  

                  آشتی دو روش

                  توجه داشته باشید که فرمول هایی برای تعیین چند برابر و نرخ رشد برای دو روش داده شده وجود دارد.

                  • با استفاده از روش چند ترمینال برای حل نرخ رشد روش دائمی:

                  

                  • با استفاده از روش دائمی برای حل ترمینال معادل چند روش چندگانه:

                  

                  هزینه متوسط هزینه سرمایه (WACC): روشهای مختلف برای توصیف همان مفهوم

                  WACC می تواند یک مفهوم گیج کننده باشد. تعریف فنی WACC با توجه به خطرات سرمایه گذاران سرمایه گذاری در تجارت ، نرخ بازده مورد نیاز برای کل تجارت است. در همین حال ، تعریف Layperson (و احتمالاً تحلیلگر) از WACC ، نرخی است که برای تخفیف جریان نقدی رایگان پیش بینی شده (FCF) در یک مدل DCF استفاده می شود.

                  این تعاریف به دو طرف یک سکه اشاره دارد. اگر یک سرمایه گذار امروز نیاز به بازده خاصی در دلارهای سرمایه گذاری خود داشته باشد ، پس از آن پول نقد آینده از سرمایه گذاری که می کند می تواند با استفاده از بازده مورد نیاز برای ایجاد ارزش "معادل امروز" برای آن جریان های نقدی آینده ، به دلار امروز تبدیل شود.(WACC این کار را برای همه سرمایه گذاران یک شرکت انجام می دهد ، که از نظر اندازه نسبی آنها وزن دارد.) از آنجاWACC برای تعیین ارزش آنها در دلار امروز.

                  اما چگونه می توانیم تعیین کنیم که بازگشت لازم چیست؟به عبارت ساده ، این تابعی از فرصت های سرمایه گذاری جایگزین در دسترس برای همه سرمایه گذاران شرکت و خطر ابتلا به این سرمایه گذاری در شرکت نسبت به بازده های جایگزین موجود است. اگر بازده معادل ریسک در سایر فرصت ها x ٪ در سال باشد ، یک سرمایه گذار باید از این سرمایه گذاری نیز به x ٪ نیاز داشته باشد. و برای سنجش ارزش فعلی سرمایه گذاری به دلارهای امروز ، باید تمام مزایای آینده را که به آن سرمایه گذاران (یعنی جریان نقدی آینده) تبدیل می شود ، تخفیف دهیم.

                  در اینجا خلاصه ای از موارد برای اطمینان از درک WACC وجود دارد:

                  • هنگام تخفیف جریان نقدی رایگان پیش بینی شده و ارزش ترمینال در مدل DCF ، نرخ تخفیف مورد استفاده برای هر جریان نقدی WACC است.
                  • ترکیب ساختار سرمایه بدهی (تحت تأثیر مالیات) و سهام عدالت هزینه بدهی و هزینه سهام برابر با WACC است. در واقع ، WACC میانگین وزنی پس از مالیات از هزینه های سرمایه برای بدهی و حقوق صاحبان سهام است ، جایی که وزن ها با مقدار نسبی هر مؤلفه ای که برجسته است مطابقت دارد.
                  • WACC یک نرخ بازده آینده نگر است و به طور مستقیم با خطر سرمایه گذاری و فرصت سرمایه گذاری جایگزین در دسترس سرمایه گذاران شرکت در سراسر ساختار سرمایه قرار دارد (یعنی برای کل تجارت ، نه فقط برای سهامداران)بشر

                  اکنون که WACC را توصیف کرده ایم و آنچه را که کاملاً نمایان است ، در اینجا تعریف ریاضی WACC است:

                  

                  • K_E= هزینه عدالت. k_E= k_rf+ b × rp ، جایی که k_rfبرابر با نرخ آزاد ریسک ، B برابر با بتا اهرمی (سهام) برای شرکت است و RP برابر است با حق بیمه خطر بازار سهام. حق بیمه بتا و ریسک با استفاده از مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه (CAPM) محاسبه می شود.
                  • K_D= هزینه بدهی. این میانگین وزنی نرخ بهره پرداخت شده به تعهدات بدهی شرکت است. توجه کنید که در WACC ، هزینه بدهی پس از مالیات گرفته می شود - یعنی ، این توسط (1 - t) ضرب می شود. این امر به این واقعیت است که هزینه بهره بدهی (به طور کلی) کسر مالیاتی است و از این طریق یک سپر مالیاتی ایجاد می کند که ارزش آن را به شرکت می افزاید. این در چارچوب DCF با کاهش هزینه مؤلفه بدهی WACC نشان داده شده است ، در نتیجه نرخ تخفیف پایین تر برای FCF شرکت و بنابراین ارزیابی بالاتری برای شرکت است.
                  • E = ارزش بازار سهام ، یعنی سرمایه گذاری در بازار.
                  • D = ارزش کتاب بدهی شرکت.
                  • t = نرخ مالیات حاشیه ای برای شرکت. این نرخ می تواند با نرخ مالیات مؤثر که برای تعیین هزینه مالیات بر اساس EBIT استفاده می شود ، متفاوت باشد.

                  محاسبه WACC: یک مثال

                  در اینجا مثالی آورده شده است که محاسبه WACC را برای شرکت فرضی ما نشان می دهد ، با استفاده از میانگین بتا تنظیم شده (اهرم) برای نمونه ای از شرکتهای فرضی و قابل مقایسه: