کارگزاری (جهانی)

کارگزاری به ویژه در معاملات غیررسمی به ویژه مهم است (Jancsics 2015 [3]). در بسیاری از کشورها ترتیبات غیررسمی زیرساخت های کم هزینه و کم خطر را برای طیف وسیعی از فعالیت ها فراهم می کند ، از شیوه های غیررسمی روزمره مانند کمک به دوستان برای ساخت خانه خود در یک روستا گرفته تا رشوه دادن مدیران عمومی. تحت کمونیسم در اروپای مرکزی و شرقی ، شبکه های اجتماعی غیررسمی به عنوان ابزاری برای بقا و وسیله ای برای انجام کارها تحت سیستم بوروکراتیک سوسیالیستی سختگیرانه و بیش از حد متمرکز عمل می کردند (لومنیتز و شینباوم 2004 [4] ؛ لدنوا 1998 [5] ؛ هنکسیس ؛2002: 248 [6] ؛ هاینزن 2007 [7]). پس از فروپاشی رژیم های قدیمی کمونیستی در دهه 1990 ، اقتصادهای بازار سرمایه داری که در منطقه ظهور کردند ، عدم اطمینان جدید ، نابرابری در حال ظهور و سطح بالایی از بیکاری را به همراه آورد. بر این اساس ، استفاده از شبکه های غیررسمی تحت نظارت پس از کمونیسم زنده مانده ، سازگار و حتی گسترش یافته است (Sík and Wellman 1999 [8]). اگرچه نعمتهای متقابل ، که یک بار در اقتصاد سوسیالیستی گسترده است ، تا حدی با مبادلات غیررسمی مبتنی بر پولی جایگزین شده است (Ledeneva 1998 [9]) ، کارگزاران هنوز هم در این معاملات چند نفره در بسیاری از کشورها نقش مهمی ایفا می کنند (Szántó et al. 2013[10]).

عکس László Kutrucz و László Baráth که در سال 2006 توسط Gergerly Tury گرفته شده است تا یک پرونده استرومان را در مجارستان مستند کند. Kutrucz و Baráth مدیرعامل چندین شرکت جعلی بودند. این شرکت های جعلی برای تهیه مقدار قابل توجهی از صندوق های عمومی مورد استفاده قرار گرفتند و به عنوان واسطه برای شرکت تابعه مجارستان زیمنس خدمت می کردند. مشاغل مدیر عاملان بی خانمان این بود که پول را از حساب های بانکی شرکت های جعلی پس بگیرند تا آن را به صورت نقدی به اصول سایه خود بازگردانند.

شیوه های کارگزاری را می توان با توجه به شکل مبادله (بازار در مقابل متقابل) طبقه بندی کرد و با توجه به مکانیسم هایی که کارگزار از طریق آن معامله را مدیریت می کند (کاتالیزور در مقابل میدلمن) (Jancsics 2015 [11]). به طور کلی ، در هر نوع مبادله از نوع بازار ، منبع مبادله شده عمدتا پول نقد است و بازیکنان از نظر اجتماعی نزدیک نیستند ، در نتیجه تعادل دقیق و بازگشت معادل بدون تأخیر بین بازیکنان (Sahlins 1965 [12] ؛ Gregory ، 1982: 42 [[13]). در مقابل ، در یک مبادله متقابل بازیگر که چیزی می دهد انتظار دارد در عوض چیزی با ارزش بدست آورد ، اما دقیقاً و چه موقع بیان نشده است (Sahlins 1965: 147 [14]). در مورد کارگزاری کاتالیزور ، کارگزار با معرفی آنها به یکدیگر ، مشتری را با نماینده متصل می کند ، اما سپس قدم می زند (Stovel et al. 2011 [15]). در مقابل ، کارگزاران واسطه ای معامله را در کل کنترل می کنند و تنها پیوندی بین بازیگران غیر متصل هستند. این دو متغیر - شکل تبادل غیررسمی و مکانیسم کارگزاری - به چهار نوع کارگزاری مختلف منجر می شود: (1) کارگزاری نماینده ، (2) کارگزاری کارآفرین ، (3) کارگزاری دروازه بان ، و (4) کارگزاری خودی.

کارگزاری نماینده احتمالاً گسترده ترین شکل کارگزاری غیررسمی است. در اینجا یک گروه اجتماعی "نمایندگان" یکی از اعضای خود برای برقراری ارتباط (روابط ضعیف) با افراد خارجی و برقراری ارتباط یا مذاکره با آنها یا به دست آوردن منابع ، غالباً از تنظیمات رسمی سازمانی (گولد و فرناندز 1989 [16] ؛ گرانوروت 1973 [17])بشرطیف وسیعی از اشکال خاص از نظر فرهنگی کارگزاری نماینده در مطالب موجود در این جلد شرح داده شده است: Wāsṭa (کشورهای زبان عربی) ، Tapş (آذربایجان) ، Torpil (ترکیه) ، Strings (UK) ، Raccomandazione (ایتالیا) ، Strróman (Hungary). در اینجا واسطه ها معمولاً کارگزاران کاتالیزوری هستند که مایل به اشتراک گذاری با همراهان خود هستند و در نتیجه رابطه جدیدی برقرار می کنند. از آنجا که آنها فقط به اعضای گروه خود کمک می کنند-بستگان ، دوستان ، آشنایان ، همسایگان ، کلاس های سابق یا همکاران-آنها علاقه ای به کنترل معامله و نگه داشتن یا دستکاری اطلاعات بین طرفین ندارند. این یک تبادل متقابل بین کارگزار و عضو گروه او است که در آن کارگزار یک هدیه هدیه ، وابستگی متقابل ایجاد می کند ، که سرانجام باید برگردانده شود (گرگوری 1982: 42 [18] ؛ Graycar and Jancsics 2016 [19]). در اینجا انتقال پیشخوان ممکن است به شکل لطف دیگری یا به سادگی وضعیت و وفاداری کارگزار در گروه نزدیک او باشد.

یک کارگزار کارآفرین یک واسطه خنثی است که با کنترل جریان منابع و اطلاعات بین بازیگرانی که یکدیگر را نمی شناسند از این وضعیت بهره می برد (گولد و فرناندز 1989 [20] ؛ Boissevain 1968 [21] ؛ Burt 1992 [22] ؛ Marsden1982: 206 [23]). به عنوان مثال ، یک کارآفرین کارآفرین می تواند به دستیابی به اسناد تقلبی مانند گذرنامه های جعلی ، مجوزهای رانندگی ، دیپلم های دبیرستانی و غیره کمک کند ، که حتی ممکن است به طور رسمی ثبت شود. چنین دیپلم هایی در بازار سیاه مورد تقاضا قرار دارد زیرا اغلب توسط کارفرمایان برای مشاغل خاص مورد نیاز است (Jancsics 2015 [24]). این نوعی کارگزاری واسطه است که در آن کارگزار اجازه نمی دهد که دو طرف مستقیم با یکدیگر ملاقات کنند. او/او کمیسیون (به طور معمول پول نقد) را از مبادله از نوع بازار استخراج می کند.

عکس دیگری از Lászlo Kutrucz و László Baráth که در سال 2006 توسط Gergerly Tury گرفته شده است. این پرونده توسط یک روزنامه نگار تحقیقاتی ، آنت سیپوس مورد بررسی قرار گرفت. بعداً در سال 2006 در Maganize Economy Maganize HVG منتشر شد. هر دو کوتروچ و بارت موافقت کردند که از آنها عکس بگیرند و آنها همچنین اجازه استفاده از نام خود را دادند. مقاله را می توان یافت: http://hvg. hu/itthon/20061211_siemens.

در کارگزاری دروازه بان ، کارگزار و نماینده عضو همان گروه اجتماعی هستند (گولد و فرناندز 1989 [25]) - یا در بسیاری موارد ، همان سازمان یا نهاد سیاسی - در حالی که مشتری یک شخص خارجی است. عمل سیاسی "پول نقد برای دسترسی" در انگلستان نمونه ای از کارگزاری دروازه بان است. در اینجا ، افراد پرداخت پولی را به کارگزار (که ممکن است یک مقام رسمی ، نماینده مجلس یا معاون پارلمان باشد) پرداخت می کنند که در عوض جلسه ای را با یک دفتر دار-که اغلب یک وزیر ارشد یا عضو کابینه است-تضمین می کند. از طرف کارگزار-مشتری این یک مبادله از نوع بازار است (همانطور که با نام "پول نقد برای دسترسی" نشان داده شده است). با این حال ، یک مبادله متقابل احتمالی در طرف کارگزار و عامل وجود دارد که اعضای همکار همان موسسه رسمی می توانند سود معامله را به اشتراک بگذارند یا یکدیگر را با نعمت بازپرداخت کنند. به عنوان مثال ، در یک نوع "پول نقد برای دسترسی" ، پولی که مشتری پرداخت می کند به حزب سیاسی که نماینده عضو آن است ، داده می شود ، که به تأمین بودجه منابع سیاسی که حرفه عامل را تضمین می کند ، کمک می کند.

چندین کارگزار خودی افرادی هستند که همزمان عضو گروه های مختلف هستند (یعنی آنها دارای چندین عضویت رسمی سازمانی یا گروه اجتماعی هستند). این نوع کارگزاری اغلب منجر به یک رابطه تنگ می شود ، زیرا هر دو گروه مشکوک هستند که عضو گروه آنها (کارگزار) ممکن است به علاقه گروه دیگر خدمت کند (سیمل 1950: 142 [26] ؛ Stovel et al. 2011 [27] ؛ Vedres and Stark2010 [28]). به عنوان مثال ، در آلمان Extee Personen ("افراد خارجی") افرادی هستند که ضمن کار موقت در اداره فدرال ، رابطه اشتغال خارجی را در بخش غیر دولتی حفظ می کنند. این کارگزاران به طور همزمان به "دو استاد" خدمت می کنند و بنابراین اغلب درگیری منافع دارند. Extee Personen ممکن است بر قوانین مؤثر در بخش خصوصی آنها تأثیر بگذارد یا اسناد محرمانه دولت را برای آنها نشت کند. معامله گران خودی نمونه دیگری از کارگزاری خودی را ارائه می دهند. این کارگزاران به اطلاعات انحصاری در مورد بازارهای مالی دسترسی پیدا می کنند و نکاتی را برای دوستان یا اقوام ارائه می دهند که می توانند از آن استفاده کنند.

معاملات غیررسمی کارگزاری پدیده های پیچیده اجتماعی است. کارگزاران معاملات غیررسمی (و گاه غیرقانونی) را در مرزهای رسمی سازمانی امکان پذیر می کنند و "قاچاق" منابع سازمانی را از طریق چنین مرزهایی تسهیل می کنند. از این نظر ، کارگزاری غیررسمی ممکن است از نظر اجتماعی نامطلوب تلقی شود. از طرف دیگر ، کارگزاری همچنین ابزاری برای برقراری یا حفظ روابط شخصی و بازتولید سیستم های اجتماعی و فرهنگی در داخل و خارج از ساختارهای رسمی سازمانی است.