چارچوبی برای مقایسه مشکلات جهانی از نظر تأثیر مورد انتظار

فرض کنید سعی می کنید بفهمید که آیا در مورد سلامت در کشورهای در حال توسعه اطلاعاتی کسب کنید یا خیر. یا اینکه یک محقق در انرژی خورشیدی شوید. یا اینکه آیا برای اصلاح عدالت کیفری در ایالات متحده آمریکا فعالیت می کنید. تمرکز روی کدام یک از این مناطق مؤثر است؟

یک سال کار در مورد برخی از مشکلات می تواند به افراد بیشتری نسبت به یک سال کار در مورد سایر مشکلات کمک کند. در حقیقت ، تجزیه و تحلیل ما نشان می دهد که در کدام زمینه هایی که برای کار کردن انتخاب می کنید ممکن است بزرگترین عامل تعیین کننده تأثیر اجتماعی شما با حرفه خود باشد.

ما اغلب برای مقایسه مشکلات از نظر پتانسیل آنها برای تأثیر مثبت از یک چارچوب غیررسمی استفاده می کنیم: مقیاس ، غفلت ، حلالیت و تناسب شخصی. در اینجا یک مقدمه محبوب در چارچوب وجود دارد.

استفاده از نسخه غیررسمی چارچوب مفید است و برای بسیاری از موقعیت ها به اندازه کافی خوب است ، اما می تواند منجر به برخی موارد مانند شمارش مضاعف شود. در این مقاله ، ما یک نسخه دقیق تر و کمی از چارچوب را بیان می کنیم و جزئیات بیشتری در مورد نحوه استفاده از آن برای مقایسه خود با مناطق ارائه می دهیم.

این چارچوب برای اولین بار توسط بشردوستانه باز ساخته شد. ما این روند را با همکاری کارمندان در مؤسسه آینده بشریت ، یک گروه تحقیقاتی در دانشگاه آکسفورد توسعه دادیم که به سیاست گذاران و تصمیم گیرندگان اصلی در مورد چگونگی اولویت بندی مشکلات جهانی توصیه می کند (درباره تحقیقات اولویت های جهانی اطلاعات بیشتری کسب کنید).

این چارچوب فقط یک ابزاری است که ما برای مقایسه مشکلات مختلف جهانی استفاده می کنیم و دارای نقاط ضعف زیادی است. ما در مورد برخی از جوانب مثبت و منفی این رویکرد در مقایسه با رویکردهای کیفی و تجزیه و تحلیل مقرون به صرفه در پایان مقاله بحث می کنیم. در اینجا یک فرایند جامع تر است که می توانید برای مقایسه موضوعات جهانی استفاده کنید. اگر با یک جامعه هماهنگ هستید ، عوامل دیگری نیز باید در نظر بگیرند.

اگر فقط می خواهید چارچوب عمل را ببینید ، در اینجا لیستی از نمرات از سال 2017 آورده شده است.

این مقاله بیشتر در سال 2017 نوشته شده است. ما در اکتبر سال 2019 برخی از به روزرسانی های سریع را اضافه کردیم تا بیشتر از آن استفاده کنیم و برخی از نکات اصلی را به روز کنیم ، اگرچه این همه تفکر ما در مورد این موضوع را پوشش نمی دهد.

فهرست مطالب

معرفی نحوه تعریف عوامل

در نهایت آنچه ما می خواهیم بدانیم "خوب انجام شده" برای هر واحد از منابع سرمایه گذاری شده در این مشکل است. یک واحد منابع می تواند یک سال کار یا یک دلار کمک مالی یا اقدامات دیگری باشد.

تخمین به خودی خود دشوار است ، بنابراین باید آن را به مؤلفه هایی تقسیم کنیم که بتوانیم به صورت جداگانه تخمین بزنیم.

در مقاله مقدماتی ما ، ما به برخی از عوامل کیفی نزدیک شدیم. در اینجا نسخه دقیق تر و کمتری از همان تجزیه وجود دارد:

یک دلیل خوب برای انجام این کار به این روش ، این است که اگر این سه اصطلاح را با هم ضرب کنیم ، به "خوب انجام شده" / "شخص اضافی یا $" اختصاص خواهیم داد:

بنابراین ، اکنون "خوب انجام شده در هر $" را به سه مؤلفه که هر یک تعریف کمی دارند ، شکسته ایم. این مؤلفه ها به زبان انگلیسی ساده چیست؟

• مقیاس - اگر مشکل را حل کنیم ، چقدر خوب خواهد بود؟
• قابلیت حل - اگر منابع اختصاص داده شده برای حل این مشکل را دو برابر کنیم ، انتظار داریم چه کسری از مشکل را حل کنیم؟
• غفلت - چند منبع در حال حاضر به سمت حل این مشکل پیش می رود؟

سرانجام ، اگر می خواهید بفهمید که روی چه مشکلی باید روی آن کار کنید ، می توانید امتیازاتی را برای مشکلاتی اضافه کنید که بهتر از آن برای کار کردن مناسب هستند ، که بعداً در عمق بیشتری توضیح می دهیم.

در زیر ما در مورد چگونگی ارزیابی هر یک به نوبه خود بحث خواهیم کرد ، اما قبل از آن چند اظهار نظر دیگر در مورد نحوه تنظیم تجزیه و تحلیل داریم.

تعریف یک مشکل با دقت

قبل از ادامه ارزیابی خود ، حتماً توضیحات روشنی از دامنه مشکلاتی که می خواهید مقایسه کنید ، داشته باشید. این به شما کمک می کند تا هنگام به ثمر رساندن هر عامل ، سازگار باشید. به عنوان مثال ، اگر ما "سلامت جهانی" را ارزیابی می کردیم ، باید در مورد:

• کدام بیماری ها شامل می شوند (به عنوان مثال سل ، HIV ، مالاریا و غیره)
• کدام کشورها را در نظر می گیریم (یعنی فقط فقیرترین کشورها یا کشورهای با درآمد متوسط؟)

یک چالش از هر چارچوبی از این نوع این خواهد بود که مشکلات "باریک" با دقت انتخاب شده بهتر از موارد تعریف شده انجام می شود. به عنوان مثال ، "مبارزه با مالاریا" بیشتر از "سلامت جهانی" به نظر می رسد زیرا مالاریا یک مشکل بهداشتی به ویژه امیدوار کننده برای کار کردن است. به همین ترتیب ، بهبود سلامت در کنیا به نظر می رسد چشمگیرتر از بهبود سلامت در کاستاریکا است. در این یافته ها هیچ مشکلی وجود ندارد - اما اگر یک مشکل کاملاً تعریف شده با یک مورد تعریف شده مقایسه شود ، می توانند یک تصور گمراه کننده ایجاد کنند. اگر کسی انگیزه داشت ، می تواند با تعریف متفاوت آن ، کم و بیش فشار بیاورد - و این چیزی است که باید در تفسیر این نمرات از آن آگاه باشید.

ایجاد مقیاس (لگاریتمی)

اگر سعی می کنید مناطق مختلف را با استفاده از این نمرات مقایسه کنید ، می بینید که آنها بسیار متفاوت هستند. به عنوان مثال ، در حالی که سالانه حدود 300 میلیارد دلار برای بهداشت جهانی هزینه می شود ، کمتر از 100 میلیون دلار در تلاش برای مقابله با کشاورزی کارخانه هزینه می شود. بنابراین ، کشاورزی کارخانه بیش از 1000 برابر بیشتر از سلامت جهانی مورد غفلت واقع شده است.

این بدان معنی است که استفاده از "مقیاس لگاریتمی" برای ارزیابی هر یک از مؤلفه ها راحت تر است. نحوه انجام این کار هر دو نکته ای است که ما به یک مشکل اضافه می کنیم به این معنی است که 10 برابر مؤثرتر است. به عنوان مثال ، اگر ما به یک مشکل یک امتیاز غفلت از 4 و دیگری از 6 بپردازیم ، منظور ما این است که دومی 10 برابر بیشتر مورد غفلت قرار می گیرد.

این مانند مقیاس ریشتر است که برای اندازه گیری زمین لرزه ها استفاده می شود. زمین لرزه ای که Richter 8 است در واقع 10 بار قدرتمندتر از آن است که Richter 7 است.

استفاده از یک مقیاس لگاریتمی برای هر قسمت همچنین به این معنی است که به جای اینکه بخواهیم مقیاس ، قابلیت حل و غفلت را ضرب کنیم تا برآورد کل هزینه-کارآیی خود را بدست آوریم ، می توانیم آنها را به سادگی اضافه کنیم.(همانطور که ممکن است از دبیرستان کمی تمایل به یادآوری داشته باشید ، این به این دلیل است که log (ab) = log (a) + log (b).)

برای آسان کردن نمرات ، همه آنها را در مقیاس بین 0 تا 16 قرار می دهیم. برای مقایسه مقرون به صرفه بودن بین مشکلات مختلف ، ما فقط به تفاوت در نمره بین آنها خواهیم پرداخت.

نحوه ارزیابی مقیاس

تعریف

اگر ما این مشکل را حل کنیم ، جهان چقدر می تواند به مکانی بهتر تبدیل شود؟

به عنوان مثال ، سرطان یک مشکل بزرگتر از مالاریا است زیرا مسئولیت 8 ٪ از کل سلامت در سراسر جهان (اندازه گیری شده در QALYS از دست رفته) است ، در حالی که مالاریا مسئول 2. 7 ٪ از سلامت در سراسر جهان است. 1 اگر از شر همه سرطان خلاص شویم ، این امر باعث می شود که سلامتی به طور قابل توجهی بیشتر از آن باشد که از شر همه مالاریا خلاص شویم.

یکی از راه های اندازه گیری مقیاس یک مشکل از نظر تأثیر آن در بهزیستی ، زیرا این چیزی است که بیشتر افراد به آن اهمیت می دهند ، و ما ابزاری برای مقایسه بین انواع مختلف مزایا داریم.(گرچه ما ادعا نمی کنیم که بهزیستی همه چیز مهم است - در مورد تعریف بیشتر بخوانید.)

این بدان معنی است که مقیاس می تواند با هر یک از (i) تأثیر تعداد بیشتری از افراد (ii) تأثیر بگذارد (ب) بر همان تعداد افراد به روشی بزرگتر ، از جمله اثرات کوتاه مدت و بلند مدت تأثیر می گذارد. ما از مفهوم گسترده ای از بهزیستی استفاده می کنیم ، بنابراین این اثر می تواند بسیاری از جنبه های زندگی شخص را بهبود بخشد ، از جمله: خوشبختی ، سلامتی ، احساس معنا ، روابط مثبت و غیره.

در عمل ، ما یک دیدگاه طولانی مدت را می گیریم ، بنابراین برای ما ، ارزیابی مقیاس به این نتیجه می رسد که کدام موضوعات بیشترین اهمیت را برای نسل های آینده دارند.

اگر مقادیر متفاوتی از ما دارید ، می توانید از چارچوب با تعریف متفاوتی از مقیاس استفاده کنید.

همچنین می تواند برای گروه بندی منابع ابزار ارزش در مقیاس ، مانند کسب اطلاعات در مورد مهمترین موضوعات یا ایجاد حرکتی در اطراف مجموعه ای از موضوعات مفید باشد. در حالت ایده آل ، می توان مزایای سرریز پیشرفت در این مشکل را بر روی سایر مشکلات به دست آورد. ملاحظات هماهنگی ، همانطور که بعداً به طور خلاصه پوشش داده می شود ، همچنین می تواند نحوه ارزیابی مقیاس را تغییر دهد.

توجه داشته باشید که ما همچنین با حل کل مشکل ، مقیاس را به خوبی انجام دادیم. با این حال ، شما همچنین می توانید با حل 10 ٪ از مشکل ، تجزیه و تحلیل را انجام دهید ، تا زمانی که این کار را به طور مداوم با سایر عوامل انجام دهید.

چگونه آن را ارزیابی کنیم

گاهی اوقات می توان مقایسه های نسبتاً کمی از مقیاس ، مانند مورد سرطان در مقابل مالاریا را در بالا انجام داد.

با این حال ، اغلب اینگونه نیست. این امر به ویژه هنگامی صادق است که شما سعی می کنید در اثرات طولانی مدت و غیرمستقیم حل یک مشکل عامل باشد. فرض کنید شما در فیزیک دستیابی به موفقیت ایجاد می کنید - در نهایت چند نفر تحت تأثیر قرار می گیرند؟گفتن این کار دشوار است ، اما ما نباید از این نتیجه بگیریم که پیشرفت های فیزیک مهم نیست.

برای ایجاد مقایسه گسترده تر بین مشکلات ، باید برای مقیاس به "حیاط" مراجعه کنید. اینها روشهای قابل اندازه گیری تر برای مقایسه مقیاس هستند که امیدواریم با تأثیرات اجتماعی طولانی مدت ارتباط داشته باشد.

به عنوان مثال ، اقتصاددانان غالباً از رشد تولید ناخالص داخلی به عنوان یک حیاط مناسب برای پیشرفت اقتصادی استفاده می کنند (اگرچه نقاط ضعف زیادی دارد). نیک بوستروم استدلال کرده است که حیاط اصلی برای رفاه طولانی مدت باید این باشد که آیا یک عمل باعث افزایش یا کاهش خطر پایان تمدن می شود - آنچه او آن را خطر وجودی می نامید.

در اینجا یک مجموعه از حیاط ها (در ردیف بالا) وجود دارد که ما با موضوع زیر ارزیابی می کنیم:

این فرایند قوی ترین است که شما در مقایسه با مشکلاتی که از همان حیاط استفاده می کنند به عنوان مثال مقایسه می کنید. مقایسه چندین مشکل از نظر میزان بهبود سلامت. تجارت در ستون ها بسیار نامشخص است و یک موضوع فعال تحقیق توسط گروه هایی مانند آینده موسسه بشریت است.

معاملات تجاری در ستون ها نیز نسبت به جهان بینی بزرگ و داوری های ارزشمند بسیار حساس است. مردم در مورد آنچه بیشتر برای بهزیستی مهم است ، چگونگی ارزش گذاری مردم در آینده و چگونگی ارزش گذاری غیر انسانی مخالف هستند. به عنوان مثال ، برخی از مردم بر این باورند که رشد اقتصادی عمومی به دلیل عوارض جانبی ناخواسته (به عنوان مثال تغییرات آب و هوا یا اختراع سریع تر فن آوری های خطرناک جدید) به هیچ وجه خوب نیست.(این ابزار شما را از طریق برخی از مهمترین تماس های داوری سوق می دهد.)

موضوع فوق منعکس کننده تماس های قضاوت در نظر گرفته شده ما در مورد چگونگی تجارت حیاط های مختلف علیه یکدیگر است. ما استدلال خود را کاملاً توضیح نمی دهیم ، که صریح آن دشوار است. اطلاعات بیشتر در مورد نحوه انتخاب یک حیاط را بخوانید و همچنین ملاحظات مهم و بشردوستانه خردمندانه توسط نیک بوستروم را ببینید.(متأسفانه ، این مقاله و انتخاب ما از حیاط ها با آخرین تفکر ما کاملاً به روز نیست ، اگرچه ایده ها و جهت های گسترده هنوز صحیح هستند.)

اگر یک مشکل به چندین ستون کمک می کند ، سپس روی ستونی که مشکل بیشترین تأثیر را دارد ، تمرکز کنید. از آنجا که هر سطر با یک عامل ده مطابقت دارد ، ردیف های برتر بر ارزیابی کلی مقیاس حاکم خواهند شد.

چگونه می توان ارزیابی کرد که چقدر مشکل مورد غفلت واقع شده است

تعریف

چند نفر یا دلار در حال حاضر برای حل مشکل اختصاص داده شده اند؟

چرا مهم است؟

بعد از اینکه تعداد زیادی از منابع به یک مشکل اختصاص داده شده اند ، بازده کاهش می یابد. این امر به این دلیل است که مردم ابتدا بهترین فرصت ها را برای تأثیرگذاری در نظر می گیرند ، بنابراین هرچه بیشتر و بیشتر منابع سرمایه گذاری می شوند ، تغییر ایجاد می شود. بنابراین اغلب بهتر است روی مشکلاتی که مورد غفلت دیگران قرار گرفته اند ، تمرکز کنیم.

به عنوان مثال ، ایمن سازی گسترده کودکان یک مداخله بسیار مؤثر برای بهبود سلامت جهانی است ، اما در حال حاضر توسط دولت ها و چندین پایه اصلی از جمله بنیاد گیتس به شدت پیگیری می شود. این امر باعث می شود که فرصتی برتر برای اهدا کنندگان آینده باشد.

همچنین کشف مشکلات جدید بسیار ارزشمند است زیرا این امر می تواند به ما کمک کند تا بفهمیم کدام مشکلات در واقع بیشترین فشار را دارند. یعنی یک "ارزش اطلاعات" اضافی از تلاش برای چیزهای جدید وجود دارد. اگر قبلاً هیچ کس روی یک مشکل کار نکرده باشد ، می تواند به راحتی قابل حل تر از آنچه در حال حاضر تصور می شود ، باشد.

برخی از مکانیسم ها وجود دارد که با استفاده از آن ، مناطق مشکل می توانند به جای کاهش بازده ، بازده فزاینده ای را مشاهده کنند. با این حال ، ما فکر می کنیم استدلال های نظری و تجربی خوبی وجود دارد که کاهش بازده یک هنجار است ، و این به احتمال زیاد بازده لگاریتمی را کاهش می دهد. افزایش بازده ممکن است در مقیاس های بسیار ناچیز در مناطق مشکل دار باشد ، اگرچه ما حتی به دلیل ارزش مزایای اطلاعاتی که در بالا ذکر شد ، در مورد آن مطمئن نیستیم.(به نظر می رسد افزایش بازده بیشتر به جای مناطق مشکل در سازمان ها رایج است.)

همچنین توجه داشته باشید که غفلت فقط در صورتی که منطقه به دلایل بد توسط سایر بازیگران مورد غفلت واقع شود ، یک پروکسی خوب است. با این حال ، ما فکر می کنیم که مکانیسم های جامعه برای انجام کار خوب به دور از کارآمد نیست ، بنابراین همه چیز برابر است ، غفلت نشانه خوبی است.

یک روش مهم مهم که یک مشکل به دلایل بد می تواند مورد غفلت واقع شود ، این است که اگر افراد دیگر به سادگی از آن ارزش قائل نباشند. این مقاله استدلال می کند که اگر به چیزی x بیشتر از یک فرد متوسط اهمیت می دهید ، باید انتظار داشته باشید که با کار در آن منطقه (توسط چراغ های خود) می توانید X بار تأثیر داشته باشید. به عنوان مثال ، ما فکر می کنیم که منافع نسل های آینده توسط جامعه به طرز چشمگیری کم ارزش است ، بنابراین با کار کردن روی موضوعاتی که به نسل های آینده کمک می کنند ، می توانیم تأثیر بسیار بیشتری داشته باشیم.

چگونه آن را ارزیابی کنیم

یک چالش - تلاش مستقیم در مقابل تلاش غیرمستقیم و آینده

غالباً منابع ناخواسته برای حل مسئله توسط گروههایی که ممکن است علاقه مند باشند یا روی یک مشکل مجاور کار می کنند اختصاص می یابد. ما بر خلاف "تلاش مستقیم" گروه ها که آگاهانه روی مشکل متمرکز شده اند ، از این به عنوان "تلاش غیرمستقیم" یاد می کنیم. این تلاشهای غیرمستقیم می تواند قابل توجه باشد. به عنوان مثال ، برای جلوگیری از علل پیری مستقیم ، پول زیادی برای تحقیقات صرف نمی شود ، اما بسیاری از بخش های تحقیقات زیست پزشکی با پاسخ دادن به سؤالات مرتبط یا توسعه روش های بهتر کمک می کنند. در حالی که این کار ممکن است به خوبی در کاهش پیری به طور خاص هدف قرار نگیرد ، خیلی بیشتر برای تحقیقات زیست پزشکی به طور کلی نسبت به تحقیقات ضد پیری به طور خاص هزینه می شود. بیشتر پیشرفت در جلوگیری از پیری احتمالاً به دلیل این تلاشهای غیرمستقیم است.

اندازه گیری تلاش های غیرمستقیم دشوار است و حتی تنظیم آنها برای حل مسئله در دست ، حتی سخت تر است.

به همین دلیل ما معمولاً فقط "تلاش مستقیم" را برای یک مشکل کسب می کنیم. آیا این مشکلی نخواهد بود ، زیرا ما تلاش های کل را کم خواهیم کرد؟نه ، زیرا ما در عامل بعدی برای این کار تنظیم خواهیم کرد: قابلیت حل. مشکلاتی که بیشترین تلاش مؤثر به طور غیرمستقیم رخ می دهد با افزایش زیاد "تلاش مستقیم" به سرعت حل نمی شود.

همچنین می توان از یک اندازه گیری تلاش با وزن استفاده کرد. تا زمانی که به طور مداوم در ارزیابی غفلت و حلالیت مورد استفاده قرار گیرد ، باید تقریباً به همان جواب منجر شود.

چالش دیگر این است که چگونه می توان این واقعیت را در نظر گرفت که برخی از مشکلات ممکن است تلاش آینده بیشتری نسبت به سایرین داشته باشند. ما یک روش کلی برای حل این مسئله نداریم ، به جز (من) دلیل این است که نمرات غفلت بسیار کم به هر منطقه ای نداریم (ب) می توان سعی کرد جهت آینده منابع را به جای فقط منابع امروز در نظر بگیرد.

نکات بیشتر در مورد نحوه ارزیابی

به جای تلاش برای ارزیابی مستقیم غفلت ، می توانید قوانین انگشت شست را مانند موارد زیر در نظر بگیرید. اینها به شما کمک می کنند تا بدانید که چقدر مورد غفلت واقع شده و آیا به دلایل بد مورد غفلت واقع می شود.

• آیا دلیلی وجود دارد که انتظار داشته باشیم این مشکل توسط: (i) بازارهای (ب) دولت (iii) افراد دیگری که به دنبال تأثیر اجتماعی هستند ، حل نشود؟
• در تحقیق ، آیا این یک زمینه جدید است یا در تقاطع دو رشته؟این مناطق به احتمال زیاد مورد غفلت آکادمی ها قرار می گیرند.(درباره انتخاب یک موضوع تحقیق بیشتر بخوانید.)
• اگر روی این مشکل کار نکنید ، احتمالاً شخص دیگری به جای آن قدم می گذارد؟
• اگر روی این مشکل کار کنید ، آیا در مورد چگونگی فشار دادن آن با سایر مشکلات ، بیشتر می آموزید؟

فکر کردن از طریق این سؤالات می تواند اعتماد به نفس شما را افزایش دهد که در تخمین خود چیزی را از دست نداده اید.

توجه داشته باشید که ارزیابی مقیاس و غفلت به عنوان یک جفت مهم است. در نهایت ما به نسبت این دو اهمیت می دهیم ، بنابراین باید مطمئن شوید که در هر دو مورد همان مشکل را ارزیابی می کنید. اگر در هر حالت از تعریف متفاوتی از مشکل استفاده کنید ، نتایج شما را از بین می برد.

اگر چندین نوع ورودی مختلف به یک مشکل اختصاص داده می شود ، از ستون با کمترین امتیاز استفاده کنید. این جایی خواهد بود که بیشتر منابع کل عبارتند از: به عنوان مثالاگر 10 میلیارد دلار در سال برای یک مشکل سرمایه گذاری شود و 1000 نفر تمام وقت روی آن کار کنند ، پس پول حاکم است ، بنابراین امتیاز 4 است ، نه 8.

سرانجام ، ما تمایلی به ارائه نمرات بسیار بالایی برای غفلت نداریم. حتی مشکلات مبهم معمولاً توجه برخی از گروه های جهان را به خود جلب می کند و ممکن است ما به سادگی از آنها آگاهی نداریم. بنابراین ، مگر اینکه ما یک جستجوی جامع برای نشان دادن غیرقانونی انجام داده ایم ، فرض خواهیم کرد که حداقل 1 میلیون دلار به سمت یک مشکل هدایت می شود.

چگونه می توان ارزیابی کرد که چقدر مشکل قابل حل است

تعریف

اگر تلاش مستقیم در مورد این مشکل را دو برابر کنیم ، انتظار داریم چه کسری از مشکل باقی مانده را حل کنیم؟

چرا مهم است؟

حتی اگر یک مشکل بسیار مهم و بسیار مورد غفلت باشد ، این بدان معنی نیست که این یک دلیل مهم برای تمرکز است. ممکن است به سادگی خیلی کار کنیم که می توانیم در مورد آن انجام دهیم.

به عنوان مثال ، پیری مشکلی است که در مقیاس بسیار زیاد است: تقریباً دو سوم سلامت جهانی بیمار نتیجه پیری به نوعی است. همچنین بسیار مورد غفلت واقع شده است: فقط تعداد کمی از مؤسسات تحقیقاتی در تلاش برای جلوگیری از علل پیری جسمی (به جای درمان علائم آن ، مانند سرطان ، سکته مغزی ، آلزایمر و غیره) متمرکز شده اند. با این حال ، یکی از دلایلی که مورد غفلت واقع شده است به این دلیل است که بسیاری از دانشمندان معتقدند که حل آن بسیار سخت است ، که این یک دلیل اصلی در مورد کار بر روی این مشکل است (اگرچه مزایای دیگر آن می تواند برای جبران این روند نزولی کافی باشد).

چگونه آن را ارزیابی کنیم

ما از این موضوع استفاده می کنیم:

برخی از قوانین انگشت شست که ما در نظر می گیریم عبارتند از:

• آیا مداخلات مقرون به صرفه ای برای پیشرفت در این مشکل با شواهد دقیق در پشت آنها وجود دارد؟(در حالت ایده آل سلسله مراتب شواهد).
• آیا مداخلات امیدوارکننده اما تأیید شده ای وجود دارد که قابل آزمایش ارزان است؟
• آیا استدلال های نظری وجود دارد که پیشرفت باید امکان پذیر باشد ، مانند یک سابقه خوب در یک منطقه مرتبط؟(به عنوان مثال ، ما نمی توانیم ثابت کنیم که تحقیقات پزشکی قبل از زمان مؤثر خواهد بود ، اما این منطقه دارای سابقه قوی است و تخمین های خشن نشان می دهد که بسیار مؤثر است).
• آیا مداخلات وجود دارد که می تواند سهم بزرگی در حل مشکل داشته باشد ، حتی اگر بعید به نظر برسد؟

به طور کلی ، ما به دنبال یافتن بهترین مداخلات برای پیشرفت در این مشکل هستیم ، سپس آنها را بر اساس (i) بالقوه صعودی (ii) احتمال صعود ارزیابی می کنیم. ما همه اشکال شواهد را از داده های آزمایشی دقیق و استدلال های سوداگرانه در نظر می گیریم. ما برای ارزیابی هر دو عامل از یک رویکرد بیزی استفاده می کنیم - قبلی ما این است که مداخله بسیار مؤثر نیست ، پس از آن بسته به قدرت شواهد ، از آن دور می شویم (به یک مثال مراجعه کنید). درباره تهیه این نوع تخمین ها بیشتر بخوانید.

چالش در ارزیابی

این به طور معمول سخت ترین سه عامل برای گلزنی است زیرا نیاز به پیش بینی آینده دارد ، نه اینکه به سادگی اندازه گیری چیزهایی که در حال حاضر وجود دارد.

در برخی موارد ، می توانید بر اساس هزینه-اثربخشی تکنیک های موجود در یک زمینه ، قابلیت حل را تخمین بزنید. به عنوان مثال ، ما این احساس را داریم که با افزایش هزینه های مربوط به مداخلات بهداشت جهانی بر اساس تجربه گذشته در مقابله با HIV ، مالاریا ، سل و غیره ، چه تعداد از جان ها نجات می یابد.

در موارد دیگر - در مواردی که حل یک مشکل به تکنیک های نوآورانه نیاز دارد - نمرات معمولاً بر اساس تماس های داوری اختصاص می یابد ، که از نظر ایده آل بر اساس نظرسنجی از نظر متخصص است.

برخی از رویکردها برای حل مشکلات افزایشی است (به عنوان مثال توزیع بسترها برای کاهش قرار گرفتن در معرض پشه های حامل مالاریا). برخی دیگر شانس حل بسیاری از مشکل را به طور هم زمان (به عنوان مثال اختراع واکسن مالاریا) ارائه می دهند. برای به ثمر رساندن ما از رویکرد "مقدار مورد انتظار" استفاده می کنیم. یعنی 10 ٪ احتمال حل همه مشکل همان پروژه ای است که قطعاً آن را 10 ٪ کاهش می دهد.(در حالی که "ریسک ریسک" در مورد نتایج مختلف به این معنی است که اینها لزوماً به همان اندازه با ارزش نیستند ، تقریب خوبی است.)

همانطور که در بالا در مورد غفلت مورد بحث قرار گرفت ، مشکلاتی که بیشتر کارها به طور غیرمستقیم انجام می شود (به عنوان مثال توسط سودآوری انجام کارهای مرتبط) احتمالاً با افزایش کار مستقیم ، آهسته تر حل می شود. این امر به این دلیل است که بسیاری از رویکردهای امیدوارکننده در حال حاضر توسط گروه های دیگر انجام شده است.

نمرات خلاصه چیست؟

برای انجام یک بررسی با عقل می توانیم این نمرات را اضافه کنیم و آنها را به اندازه گیری تأثیر واقعی از یک شخص اضافی که روی یک مشکل کار می کند ، تبدیل کنیم:

با این حال ، این ارقام بسیار تقریبی هستند ، بنابراین ما توصیه نمی کنیم به طور خاص وزن خود را بر روی آنها قرار دهید. در عوض ، ما ترجیح می دهیم از نمرات استفاده کنیم تا به جای تخمین های مطلق ، مقایسه های نسبی را انجام دهیم.

نحوه ارزیابی تناسب شخصی

در حالی که تناسب شخصی در پروفایل های مشکل ما ارزیابی نمی شود ، اما مربوط به تصمیمات شخصی شما است. اگر وارد منطقه ای شوید که کاملاً از بین می رود ، تقریباً هیچ تاثیری نخواهید داشت. در یک زمینه ، مجریان برتر اغلب 10 تا 100 برابر بیشتر از حد متوسط دارند.

اگر در حال مقایسه مشکلات مختلف هستید ، می توانید از این نمرات اضافی استفاده کنید تا به مشکلاتی بپردازید که به خوبی برای مقابله با آن مناسب هستید.

تعریف

با توجه به مهارت ها ، منابع ، دانش ، ارتباطات و احساسات خود ، چقدر احتمال دارد که در این زمینه برتری داشته باشید؟

چگونه می توان آن را ارزیابی کرد؟

• با ارزش ترین سرمایه شغلی شما چیست؟آیا به ویژه برای یک مشکل مرتبط است و نه دیگران؟
• اگر روی این مشکل کار کرده اید ، انتظار دارید که چه انگیزه ای داشته باشید؟
• چه نقش های خاصی را می توانید در این مشکل به عهده بگیرید ، و انتظار دارید که از آنها برتری داشته باشید؟

در اینجا یک موضوع وجود دارد که می توانید از آنها استفاده کنید:

توجه داشته باشید که اهمیت تناسب شخصی بستگی به نحوه برنامه ریزی شما دارد. یک کارآفرین یا محقق بزرگ تأثیر بسیار بیشتری نسبت به یک متوسط دارد ، بنابراین اگر قصد دارید در هر یک از این روش ها مشارکت کنید ، تناسب شخصی اهمیت زیادی دارد. با این حال ، اگر درآمد کسب می کنید ، تناسب شخصی کمتر اهمیت دارد زیرا به جای مهارت های منحصر به فرد خود پول می فرستید. بنابراین برای ارزیابی تناسب شخصی در عمق بیشتر ، می توانید صدک خود را در این زمینه تخمین بزنید ، سپس با عاملی که به تغییر عملکرد در این زمینه بستگی دارد ، ضرب کنید.

به خاطر داشته باشید که به راحتی می توانید میزان آگاهی و اشتیاق در مورد یک مشکل جدید را دست کم بگیرید. ما نسبت به ادامه کارهایی که قبلاً انجام داده ایم ، مغرضانه هستیم - "مغالطه هزینه غرق شده" - و ما دست کم می گیریم که ترجیحات و احساسات ما چقدر تغییر خواهد کرد.

سرانجام ، به یاد داشته باشید که اغلب می توان یک مشکل واحد را به روش های مختلفی برطرف کرد. اگر می خواهید روی سلامت جهانی کار کنید ، می توانید در جهان در حال توسعه کار کنید ، تحقیقات زیست پزشکی را انجام دهید ، به سیاست و گزینه های دیگر دیگری بروید. اگر کسی مناسب شما نباشد ، دیگری ممکن است باشد.

سایر عوامل برای مقایسه فرصت های شغلی

برای رسیدن به یک دیدگاه در نظر گرفته شده در مورد اینکه آیا شغل خود را انجام می دهید ، باید سایر عوامل موجود در چارچوب شغلی ما را نیز در نظر بگیرید ، مانند:

1. چقدر می توانید نقش تأثیرگذار داشته باشید.
2. چقدر سرمایه شغلی می توانید بدست آورید.
3. ارزش اطلاعات کار بر روی این گزینه.

در این مقاله ، ما فقط مقایسه مناطق مشکل را پوشش می دهیم ، اما این همه چیز مرتبط نیست.

چگونه باید نتایج را تفسیر کنیم؟

اگر از Rubric ما در بالا استفاده کرده اید ، می توانید نمرات را به هم اضافه کنید تا یک پاسخ خشن دریافت کنید که کدام مشکل برای کار بر روی آن مؤثر خواهد بود. 2 در نظر داشته باشید که این نمرات نادرست است و اضافه کردن آنها باعث افزایش عدم اطمینان می شود ، زیرا ما فقط هر یک را نامشخص اندازه می گیریم. این بدان معناست که شما باید نمره خلاصه نهایی خود را با یک دانه نمک - یا به اصطلاح نمک زیادی - بگیرید.

در طی 80،000 ساعت ، اگر تفاوت در نمره بین دو مشکل 4 یا بزرگتر باشد ، ما اعتماد به نفس معقول داریم که کار بر روی آن یک مشکل مؤثرتر است. اگر تفاوت 3 یا کوچکتر باشد ، بیشتر شبیه یک تماس نزدیک است.

نمرات ما هنگام استفاده از این چارچوب نشان می دهد که برخی از مشکلات 10،000 برابر بیشتر از سایرین کارآمدتر هستند. با این حال ، ما اعتقاد نداریم که اختلافات واقعاً بزرگ است. برای مثال ، نمرات ما باید با قضاوت های عقل سلیم درباره جهان تسویه شود. اگر نمره یک مشکل بسیار زیاد به نظر برسد ، ممکن است ما به سادگی اشتباه کرده ایم و متوجه آن نمی شویم. برای دو نفر ، زیرا آینده بسیار غیرقابل پیش بینی است ، کار روی مشکلاتی که به نظر نمی رسد فشار آور باشد می تواند به روش های غیر منتظره بسیار مفید باشد. این امر محدودیتی را برای فشار بیشتر یک مشکل می تواند از دیگری ایجاد کند.

برخی دیگر از دلایل معتدل بودن در مورد آنچه که چنین تحقیقات اولویت بندی می تواند به ما نشان دهد در اینجا مورد بحث قرار گرفته است.

برای راهنمایی های بیشتر در مورد تماس های قضاوت دشوار ، به لیست چک ما نگاهی بیندازید.

چگونه این رویکرد با تجزیه و تحلیل هزینه و مقرون به صرفه معمولی مقایسه می شود؟

آنچه ما می خواهیم بدانیم این است: "اگر من برای حل این مشکل یک واحد اضافی از منابع اضافه کنم ، چقدر خوب انجام می شود"؟رویکرد فوق از نظر چشم پرنده به یک مشکل نگاه می کند ، و سعی می کند ارزیابی کند که تخصیص منابع بیشتر برای حل آن چقدر مهم است.

یک رویکرد جایگزین این است که نگاهی به مقرون به صرفه بودن مداخلات گذشته برای مقابله با مشکلات مختلف و مقایسه مستقیم آنها در برابر یکدیگر داشته باشیم. به عنوان مثال ، شما می توانید به مطالعات رویکردهای مختلفی که برای بهبود آموزش یا سلامت می دانیم نگاه کنید ، و سپس محاسبه کنید که کدام یک با یک میلیون دلار بودجه اضافی بیشتر به افراد کمک می کند. اگر این نوع داده های مقرون به صرفه در دسترس باشد ، و شما در حال حاضر یک حیاط نتیجه مشترک دارید ، این یک رویکرد معقول است. به عنوان مثال ، در اقتصاد بهداشتی ، مردم اغلب "QALYS در هر دلار" را برای مداخلات مختلف محاسبه می کنند.

اگر در حال مقایسه دو مشکل هستید که از حیاط های مختلف استفاده می کنند ، می توانید تا زمانی که یک عامل تبدیل داشته باشید ، آنها را مقایسه کنید ، اگرچه این مقایسه ها بسیار نامشخص تر می شوند. به عنوان مثال ، شما می توانید مداخلات بهداشتی را با مداخلات تغییرات آب و هوایی با تعیین نرخ تجارت 1 QALY برای 1 تن دی اکسید کربن از آن مقایسه کنید. موضوع ما در بخش مقیاس بالا تقریباً نشان می دهد که چگونه ما برخی از حیاط ها را علیه دیگران تجارت می کنیم.

از طرف دیگر می توانید سعی کنید تمام مزایا را به شرایط دلار تبدیل کنید و یک "تجزیه و تحلیل هزینه و فایده" انجام دهید. این به عنوان نسبت هزینه به مزایا ، هر دو به دلار بیان شده است.

دلیل اصلی عدم استفاده از این رویکرد این است که در بسیاری از موارد بسیار سخت است:

1. وکالت سیاسی ، که در آن شرایطی که با آنها کار می کنید دائما در حال تغییر است.
2. تحقیقات اصلی ، جایی که هیچ کس نمی داند چه مدت طول می کشد تا یک کشف جدید انجام شود.
3. هر زمینه ای که در آن هیچ مداخله ای شناخته نشده باشد ، یا مواردی که ما از آنها می دانیم به خوبی مورد مطالعه قرار نمی گیرند.

به همین دلیل ما چارچوب جایگزین فوق را ایجاد کرده ایم که تقریباً برای هر مشکلی قابل استفاده است.

مزایا و مضرات اولویت بندی مسئله کمی

برای طی کردن روند بالا چندین مزیت وجود دارد:

• به صراحت کمیت نتایج می تواند شما را قادر به مشاهده تفاوت های بزرگ و قوی در اثربخشی کند که ممکن است توجه به کیفی دشوار باشد و به شما در جلوگیری از غفلت دامنه کمک می کند.
• طی کردن روند تهیه این تخمین ها راهی عالی برای آزمایش درک شما از یک مشکل است ، زیرا این امر شما را وادار می کند تا در مورد فرضیات خود و نحوه جاسازی آنها صریح باشید.
• تجزیه و تحلیل کاملاً واضح می تواند به دیگران کمک کند تا استدلال شما را درک و نقد کنند ، بیشتر به شما در درک مشکل و فشار دادن آن کمک می کند.

اما یک روند نزولی اساسی وجود دارد که باید در نظر داشته باشیم:

• در عمل ، این نوع تخمین ها معمولاً شامل عدم اطمینان بسیار بالایی هستند. این بدان معنی است که نتایج آنها قوی نیست: فرضیات مختلف می توانند نتیجه گیری تجزیه و تحلیل را تا حد زیادی تغییر دهند. در نتیجه ، خطر گمراه شدن توسط یک مدل ناقص وجود دارد ، هنگامی که بهتر بود با یک تحلیل کیفی گسترده تر یا عقل سلیم ساده پیش برویم.

به همین دلیل ما به سادگی با نتایج نمرات خود پیش نمی رویم. در عوض ، ما اشکال دیگری از شواهد را در پروفایل های مشکل خود در نظر می گیریم تا ارزیابی کلی را انجام دهیم.

برای اطلاعات بیشتر در مورد این موضوع ، به بحث در مورد نقاط ضعف "تفکر دنباله" (که مربوط به رویکردی است که به تجزیه و تحلیل مقرون به صرفه وابسته است) در مقایسه با "تفکر خوشه ای" مراجعه کنید. همچنین می توانید بحث در مورد جوانب مثبت و منفی کمیت را مشاهده کنید.

چگونه می توان در هماهنگی عامل؟

یک فرد فقط می تواند به طور همزمان روی یک یا دو حوزه متمرکز شود ، اما گروه بزرگی از افراد که با هم کار می کنند باید به احتمال زیاد در چندین مورد گسترش یابد.

وقتی این اتفاق بیفتد ، هنگام انتخاب یک منطقه مشکل ، عوامل دیگری نیز وجود دارد که باید در نظر بگیرید. به جای هدف شناسایی مسئله مهمترین مسئله در حاشیه ، هدف این است که این کار را انجام دهیم:

1. تخصیص ایده آل مردم در مورد مسائل و کدام جهت که باید به آن حرکت کند.
2. جایی که مزیت مقایسه ای شما در مقایسه با دیگران در گروه نهفته است.

ما این را "رویکرد نمونه کارها" می نامیم. بیشتر بخوانید

فاکتورسازی در هماهنگی همچنین می تواند اثرات دیگری داشته باشد که در اولویت بندی مشکلات قرار دارد. به عنوان مثال ، می توان ارزش انجام کار بیشتری را در یک منطقه از آنچه در ابتدا به نظر می رسد برای سازش یا تجارت اخلاقی با سایر افرادی که با آنها هماهنگ می کنید ، انجام دهید. بیشتر بخوانید

نتیجه

ما نشان داده ایم که چگونه می توان مشکلات مختلف را در هر یک از عوامل چارچوب خود مقایسه کرد - مقیاس ، غفلت ، قابلیت حل و تناسب شخصی.

در حالی که اندازه گیری اثربخشی دقیقاً دشوار است ، تفاوت های مشخص شده بین مشکلات اغلب بسیار زیاد است. این نشان می دهد که حتی اندازه گیری های نادرست می تواند یک راهنمای مفید باشد ، در مقایسه با تکیه بر تنها شهود.

آیا می خواهید به حل یک مشکل فشار آور کمک کنید؟

اگر علاقه مند به دنبال کردن حرفه ای با تمرکز بر یکی از مهمترین مشکلات جهان هستید ، ممکن است تیم ما بتواند یک به یک با شما صحبت کند. ما می توانیم به شما کمک کنیم تا در اولویت بندی کدام مشکلات را در نظر بگیرید. ما همچنین می توانیم به شما کمک کنیم تا گزینه های خود را در نظر بگیرید ، با دیگران که روی همین مسئله کار می کنند ارتباط برقرار کنید و احتمالاً حتی به شما در یافتن شغل یا فرصت های بودجه کمک می کند.

بیشتر خواندن

بعدی را بخوانید

این یک مقاله پشتیبان در سری ایده های اصلی ما است. مقاله بعدی را در این سریال بخوانید ، یا در اینجا برخی دیگر وجود دارد که ممکن است جالب باشد: