بله ، سرمایه گذاری در ESG پرداخت می کند

این پوچ است که باید سرمایه گذاری در بقای بسیار ما را توجیه کنیم - اما در اینجا پنج (بیشتر) دلیل این تصمیم خوب تجارت است.

چرا رهبران اینقدر تمایلی به سرمایه گذاری ESG ندارند؟حتی کسانی که می دانند که پرداخت می کنند ، به پنج دلیل اصلی تمایلی به انجام این کار ندارند. نویسندگان هر یک را ترسیم می کنند-اعداد حقیقت را در مورد هزینه واقعی پنهان می کنند ، تعصبات ما ما را فریب می دهد ، ما روی مزایای کوتاه مدت تمرکز می کنیم ، در مورد هزینه های سیلوها فکر می کنیم و هزینه های بزرگتری وجودی را از دست می دهیم-و راه حلی برای گذشته پیشنهاد می کنیماین مدلهای ذهنی ناقص.

با عجله پول به صندوق های سرمایه گذاری ESG - بیش از 1 تریلیون دلار در دو سال گذشته - به راحتی می توان فکر کرد که همه به وضوح ارزش تجاری پایداری را می بینند. اما بسیاری از رهبران هنوز هم بین انتخاب آینده ای پایدار و دستیابی به رشد و سود کسب و کار ، یک تجارت ذاتی را مشاهده می کنند. آنها هزینه های مربوط به ESG را می بینند-هزینه سرمایه برای کاهش مصرف انرژی ، انتخاب انرژی تجدید پذیر ، پرداخت دستمزد زندگی و غیره-صرفاً هزینه ، نه سرمایه گذاری. با مقاومت کمی ، مدیرعامل برای آن پول ، آموزش ، کارخانه های جدید ، تحقیق و توسعه و موارد دیگر هزینه خواهد کرد. اما وقتی صحبت از سرمایه گذاری در آینده تجارت و بشریت می شود ، آنها دریغ می کنند.

به عنوان مثال ، نگرانی هایی که انرژی پاک بیشتر هزینه دارد ، به طور وحشیانه ای از تاریخ خارج است. به طور کلی ، تعداد فزاینده ای از مطالعات ، بازپرداخت را از تمرکز بر ارزش بلند مدت و ESG اثبات می کند. به عنوان مثال ، فقط سرمایه ، لیستی از شرکت هایی را که در اولویت ذینفعان قرار دارند (نه فقط سهامداران) ایجاد کرده اند که آنها فقط 100 را صدا می کنند. این گروه از بازار بهتر است. همچنین باید واضح باشد که در انتظار کسانی که تغییر جهان به ESG را در آغوش می گیرند نیز وجود دارد: بازارهای چند هزار دلاری در انرژی پاک ، وسایل نقلیه الکتریکی و خودمختار ، پروتئین های گیاهی ، کشاورزی دقیق ، فناوری های کارآیی AI-Driven، و خیلی بیشتر. بنابراین چرا بسیاری از افراد در تجارت احساس می کنند که پایداری "مداد" نمی کند؟

بیشتر دلایل با نحوه تصمیم گیری به پنج مشکل بزرگ کاهش می یابد.

1. اعداد حقیقت را در مورد هزینه های واقعی پنهان می کنند

اقتصاد ما کاملاً به ورودی های دنیای طبیعی متکی است ، از چیزهایی که ما رشد می کنیم و تا مزایای سخت تر اندازه گیری می کنیم ، مانند تأمین یک زمین زباله رایگان در آسمان برای آلودگی. هر تن از کربن ساطع شده باعث افزایش دمای آن می شود و کیفیت هوا را کاهش می دهد ، اما شرکت ها هرگز هزینه های آن هزینه ها را به جامعه نمی پردازند ، همچنین به عنوان بیرونی شناخته می شوند. آنها همچنین به صورت رایگان ، ده ها تریلیون دلار ارزش ارزش و خدمات را ارائه می دهند. و بدتر از همه ، یارانه ها و مقررات دولت آشکار باعث می شود که انجام کار کمتری انجام شود - سوخت های فسیلی بیشتری را بسوزانید یا خاک را تخریب کنید تا امروزه با هزینه فردا بازده را به حداکثر برساند.

راه حل: قیمت غیرقابل تصور را.

بسیاری از شرکت های پیشرو با قرار دادن "قیمت سایه" روی کربن در داخل تجارت ، خارجی ها را درونی می کنند (برخی پول واقعی را به عنوان مالیات خود تحمیل می کنند). افزایش قیمت کربن یا سایر ورودی ها تصمیمات مختلف سرمایه و سرمایه گذاری را هدایت می کند. اما به سختی کافی است ؛این رهبران باید وارد نور خورشید شوند و از قیمت بازار الزام آور کربن دفاع کنند. لابی های سیستماتیک و آینده نگر همان چیزی است که ما آن را حمایت مثبت خالص می نامیم. یعنی همکاری با همسالان ، سازمان های مردم نهاد و دولت ها برای تصویب سیاست هایی که سیستم را برای همه بهبود می بخشد. فراتر از کربن ، همین منطق برای حمایت از مسائل اجتماعی مانند دستمزد زندگی به عنوان حداقل یا افزایش هزینه های زیرساخت های اجتماعی برای کاهش نابرابری اعمال می شود. این سیگنال های قیمت را بدست آورید و اولویت های خود را به درستی هزینه کنید ، و محصولات و سرمایه گذاری های پایدار در مقایسه بسیار بهتر به نظر می رسند.

2. تعصبات خود ما ما را فریب می دهد

حتی وقتی انتخاب پایدار با اقدامات سنتی سودآورتر باشد ، به این معنی نیست که مردم از آن انتخاب می کنند. همه ما در نحوه تصمیم گیری ، از جمله فکر کردن به صورت خطی ، غیر سیستمی ، یا رفتن با آنچه که آسان یا درست است ، تعصب داریم. هیچ کس مصون نیست - نه مدیرعامل ، CFO یا بانکداران. سرمایه گذاران ممکن است با خود بگویند ، "من می دانم که چگونه می توانند در سرمایه گذاری در سوخت های فسیلی سرمایه گذاری کنند ، بنابراین من این کار را ادامه خواهم داد."این ممکن است با توجه به اقتصاد فناوری پاک ، غیر عاقلانه باشد ، اما مردم حیوانات صرفاً اقتصادی نیستند.

راه حل: تصمیم گیری در مورد گروه را متنوع کنید.

اگر تمایل داشته باشیم با آنچه می دانیم برویم ، یا در گروه فکر و بی تحرکی قرار بگیریم ، باید سازمان ها و رهبران آنها را در معرض دیدگاه های مختلف قرار دهیم. جامعه مدنی را به تصمیم گیری برسانید - از سازمان های غیردولتی که منتقدان هستند بخواهند وارد شوند و به آموزش و حل مشکلات کمک کنند (اما از بدبینانی که فقط می خواهند شما را خراب کنند خودداری کنند). و با دعوت از افراد جوان به اتاق ، تفکر قدیمی را بیرون بیاورید. کارمندان جدید و جدید شما انتظار دارند که شرکت ها راه حل هایی پیدا کنند که مردم ، سیاره و سود را تقویت کند. آنها همچنین یک دیدگاه بلند مدت را اضافه می کنند-بیست و یک چیز از نظر منطقی بیشتر نگران این هستند که آب و هوای تغییر در نیم قرن بعد از رهبران دهه هفتاد و هشتاد خود به نظر می رسد. با بیست و یک ساعت صحبت کنید و در واقع گوش دهید.

3. ما روی هزینه ها و مزایای کوتاه مدت تمرکز می کنیم

اگرچه اشتباه است که بگوییم پایداری همیشه هزینه بیشتری دارد ، دقیق تر نیست که بگوییم همیشه در کوتاه مدت پرداخت می شود. فن آوری هایی وجود دارند که ممکن است اکنون هزینه بیشتری داشته باشند ، تا اینکه به مقیاس بزرگتر برسند - که هر فناوری جدید را توصیف می کند.

به عنوان مثال ، چند سال پیش ، UPS با افتخار اعلام کرد که وسایل نقلیه تحویل برقی را با همان هزینه های جلو مانند مدل های گاز خود خریداری می کند. داستان گفته شده این بود که بالاخره برای رفتن به برق پرداخت شد. اما پیش از این ، هنگامی که قیمت لیست EVS بیشتر بود ، آنها در طول زندگی خودرو ، با هزینه های عملیاتی بسیار پایین تر و به روزرسانی بالاتر ، معامله بهتری داشتند. UPS و سایر حمل و نقل ها باید این وسایل نقلیه را خریداری کرده و مزایای پس انداز و تولید گازهای گلخانه ای پایین تر را زودتر از آن برداشتند ، حتی اگر قیمت برچسب جلو بالاتر باشد. به همین ترتیب ، یک هدف پایداری مانند یک کارخانه زباله صفر می تواند سرمایه گذاری و زمان لازم را برای به دست آوردن درست کند. اما این تلاش باعث افزایش سطح کلی عملیات می شود و در نتیجه بهره وری و کمبودی بالاتری به وجود می آید.

راه حل: ابزارهای خود را برای تصمیمات سرمایه گذاری دوباره تعریف کنید.

معیارهایی مانند ROI یا IRR به طور کلی شکسته می شوند. آنها منابع ارزش را از دست می دهند و از نرخ تخفیف بیش از حد بالا استفاده می کنند ، که باعث می شود هرگونه سرمایه گذاری در آینده بی ارزش به نظر برسد. در سطح روده ، ما می دانیم که نمی تواند درست باشد. در عوض ، داده هایی را که ارزش تفکر بلند مدت را اثبات می کند ، پیدا و درونی کنید. مطالعه ای از موسسه جهانی مک کینزی و FCLTGlobal نشان داد که شرکت هایی که با یک ذهنیت بلند مدت واقعی کار می کنند ، تصمیمات مهمی مانند سرمایه گذاری بیشتر در تحقیق و توسعه گرفتند و در نتیجه ، 47 ٪ رشد درآمد بالاتر و کلاه های رشد سریعتر در بازار داشتند. ابزارها و تفکر بهتر می تواند منجر به عمل بیشتر و بهتر شود.

4- ما در مورد هزینه های سیلوها (به جای سیستم) فکر می کنیم

تمرکز بر پرداخت دستمزدهای زندگی امروز به هر روش ملموس هزینه ها را افزایش می دهد - این نوع نکته است. اما تمرکز فقط روی سیلو بودجه هزینه دستمزد فقط یک دیدگاه جزئی و باریک در مورد انتخاب سرمایه گذاری می دهد. مزایای نامشهود همچنین به شرکتی که در افراد خود سرمایه گذاری می کند و زنجیره های عرضه می کند: جذابیت و حفظ استعداد ، کارگران تولیدی تر با گردش پایین تر ، روابط قوی تر با جوامع و یک داستان بهتر (و واقعی) برای گفتن به مشتریان در مورد تأثیر مثبت خالص شمادر جهان.

راه حل: تفکر روی ارزش را گسترش داده و در سیستم ها فکر کنید.

باز هم ، ROI و سایر ابزارها در اینجا به درستی کار نمی کنند. بخش "بازگشت" معادله ، ارزش نامشهود را از انتخاب مسیر مثبت و خالص مثبت (مشارکت کارمندان ، اشتیاق مشتری ، مقاومت و غیره) ضبط نمی کند. به عنوان مثال ، جابجایی از استخدام پاره وقت و احتمالی به ایجاد موقعیت های دائمی تر ممکن است بلافاصله هزینه بیشتری داشته باشد ، اما به راحتی در جذابیت کمتر و بهره وری بالاتر پرداخت می شود. ما همچنین از مزایای سیستمیک مانند زنجیره های ارزش کارآمدتر و پایین تر یا جوامعی که عملکردی و سالم تر برای انجام کار در آن هستند ، نادیده می گیریم. یک دیدگاه منظم تر در مورد ارتباط بین درمان کارگران و بسیاری از اهرم های موفقیت در تجارت ، دید کامل و مثبت تری می بخشد. بنابراین به بهترین وجهی که می توانید ، همه مزایای تصمیم ESG را به بهترین وجهی از لیست و ارزش گذاری کنید. برای گسترش تعریف "بازگشت" در سرمایه گذاری های خود تلاش کنید.

5- ما هزینه های بزرگتر و وجودی را از دست می دهیم

به گفته غول بیمه سوئیس RE ، عمل در مورد آب و هوا تا سال 2050 حدود 18 ٪ از تولید ناخالص داخلی را از بین می برد. این تعداد معادل افسردگی اقتصادی عمیق است ، اما ممکن است زنده مانده به نظر برسد. با این حال تعداد جمع شده است و فقط یک داستان جزئی را روایت می کند. برخی از مناطق ، مانند کانادا یا سیبری ، در واقع ممکن است فصول رشد طولانی تری و دستاوردهای اقتصادی داشته باشند. اما بسیاری از مکان های دیگر ، مانند میامی ، بخش های عظیمی از بنگلادش و همه کشورهای جزیره کم ارتفاع ، به طور دائم سیل می شوند. برخی از شهرها برای زندگی در آن خیلی داغ خواهند شد. خطر نزولی برای آن دسته از اقتصادهای منطقه 18 ٪ نیست. 100 ٪ استضررهای اجتماعی نیز به طور مستقیم هزینه تجارت را دارند. خشکسالی محصولات زراعی را خراب می کند ، آب و هوای شدید بخش هایی از زنجیره های تأمین را خاموش می کند ، کارمندان و مشتریان با مشکلات روبرو می شوند - همه اینها به P& L ضربه می زنند ، اغلب سخت.

راه حل: آستانه های جهان را درک کنید و یاد بگیرید که به اصطلاح مثبت فکر کنید.

ما انسانها در پیش بینی آینده بسیار بد هستیم. شکست های بزرگ شامل عدم درک تغییر نمایی و فقط دیدن وضعیت محلی است. بنابراین روندهای بزرگی را که به طور غیر خطی در حال حرکت هستند مطالعه کنید-تغییرات آب و هوایی ، نابرابری ، استفاده از منابع ، اقتصاد فناوری پاک ، هوش مصنوعی ، اطلاعات غلط و موارد دیگر. برخی از نتایج شدید را در نظر بگیرید ، مانند شهری که شما در آن کار نمی کنید ، و خطرات مادی را از دمهای توزیع احتمال در نظر بگیرید (ممکن است به هر حال مجبور شوید: کمیسیون اوراق بهادار و بورس ایالات متحده در آستانه افشای خطرات آب و هوا است.). اما همچنین از خود بپرسید ، "ارزش مثبت خالص سرمایه گذاری برای جلوگیری از این خطرات وجودی چیست؟"بیاموزید که با کار کردن بر روی چالش های سیستم ، با دیگران در زنجیره ارزش یا در سیستم کامل (سازمان های غیردولتی ، دولت ها ، شهروندان) ، با اصطلاحات مثبت فکر کنید تا بزرگترین مشکلات را به نفع همه حل کنید.

این پنج سکسکه ذهنی تنها اشتباهات مربوط به نتایج بر نتایج نیست ، اما آنها اصلی هستند که سرمایه گذاری پایداری را کاهش می دهند. مدلهای ذهنی یک ذهنیت برنده ، باریک و منفی را در معرض دید خود قرار می دهند. در کتاب ما خالص مثبت ، ما روشهای ایجاد مشاغل را که مشکلات اجتماعی را حل می کند و بهزیستی هر کس را که تأثیر می گذارند ، کشف می کنیم. این شجاعت و فروتنی طول می کشد ، اما همچنین یک طرز فکر است که ما می توانیم با همکاری ، بسیاری از مشکلات را حل کنیم و اقتصاد پایداری را برای همه بهبود بخشیم. این به اندازه "برد-برد" ساده نیست ، اما با هم کار می کنیم ، می توانیم کارهای بیشتری انجام دهیم (آنچه ما آن را 1+1 = 11 می نامیم).

فکر کردن به روشهای قدیمی ساده تر (و صریح و روشن تر) است. ما می توانیم با این مسائل مبارزه کنیم و پایداری را به یک الگوی عادی در جستجوی بازده خوب سرمایه گذاری تبدیل کنیم. اما بیایید لحظه ای به عقب برگردیم. چرا دقیقاً باید با اصطلاحات سنتی بچسبیم؟این به طور فزاینده ای پوچ و سورئال است که باید سرمایه گذاری در بقای بسیار ما را توجیه کنیم - یا باید ثابت کنیم که ما باید از بودجه آنچه ما را می کشد متوقف کنیم. در سطح کلان ما مدتهاست که از این نقطه عبور کرده ایم که هزینه عمل بسیار پایین تر از هزینه عدم تحرک است - یعنی ، بخش های عظیمی از سیاره که غیرقابل سکونت می شوند ، که باز هم برای تجارت بسیار بد است. قطعاً برای سرمایه گذاری در آینده مشترک ما پرداخت می شود.